tumblr visitor stats

Tropische vochtigheid

Vele malen zwaarder dan de strijd tegen de tropische hitte, is het gevecht tegen het vocht. De vochtigheidsgraad in de tropen kan oplopen tot 90% en heeft een vernietigende invloed op je boot en je spullen. In het begin merk je het niet want de meeldauw besluipt je, maar na een paar weken zie je overal zwarte spikkeltjes verschijnen en dan is het eigenlijk al te laat.

Het is dus zaak tijdig maatregelen te treffen, liefst voordat het vocht de kans heeft om toe te slaan.
Onze Bison Vochtvreters hadden we thuisgelaten, want die dachten we niet nodig te hebben buiten het immer herfstige Nederland.
Niets bleek minder waar. In Paramaribo hebben we lang gezocht en uiteindelijk vonden we ze bij... Blokker. Ook de navullingen.
De vochtvreters hebben we o.a. in de navigatiehoek gezet. Bij de laptop, want die kan niet tegen vochtige lucht. 

Met die laptop hebben we ons lesje geleerd: de boot zo droog mogelijk houden door zo weinig mogelijk vocht te introduceren (veel buiten de deur eten!), goede ventilatie en dus overal die vochtvreters. En wordt de laptop niet gebruikt, dan staat ie in een la waarin nog meer kwetsbare electronica zit (de reserve laptop en de fototoestellen).
We hebben ook kleine vochtvretertjes gecreŽerd voor lokaal gebruik: zakjes van muskietengaas gevuld met rijst. Die stopten we bijvoorbeeld bij de naaimachine, en in zakken met schoenen. Maar helaas zitten er vaak beestjes in de rijst die je bij de Chinees koopt, dus de eerste de beste keer dat P de naaimachine tevoorschijn haalde... getver! een gekrioel van jewelste. Misschien toch niet zo'n heel goed idee.

Verder hebben we alles wat we in de tropen niet gebruiken (zeilpakken, wetsuits, sweaters, enz.) gewassen, gedroogd en in plastic zakken opgeborgen. Speciale aandacht is nodig voor leer, want dat schimmelt als eerste aan boord. Zo zijn onze leren Dubarry laarzen in de tropen een last in plaats van een lust.

Updated 10/2006
Volgende onderwerp