Tenerife

Santa Cruz verlieten we met een lekker windje in de rug van 25-30 knopen, maar eenmaal de hoek om aan de lijzijde van Tenerife merk je pas goed dat er een berg van bijna 4 km hoog boven je uit torent: bladstil zodat we de laatste 10 mijl naar Playa San Juan zelfs moesten motoren!
FOTO 1  San Juan is een lief klein haventje, maar bleek helaas te klein voor ons. Ondanks alle zorgen en bemoeienissen van vrienden en kennissen ter plaatse konden we eigenlijk alleen maar voor anker buiten de haven, dus met inkomende deining… De truc met het hekanker om de boeg op de golven te houden, werkte niet omdat de wind steeds alle kanten op draaide met als resultaat dat het hekanker lossloeg. Dus na twee dagen hielden we het voor gezien en gingen we naar Los Gigantes, 5 mijl verderop. Dit is de duurste marina van alle Canarische eilanden, gebouwd aan de voet van een gigantische rotswand die loodrecht naar beneden gaat. Je loopt ’m aan terwijl valwinden van 40-50 kts je plat dreigen te gooien en er stranden dan ook regelmatig jachten vlak voor de haveningang; maar gelukkig waren we gewaarschuwd. 

Het is wel gezellig zo in deze omgeving. In San Juan waren we uitgenodigd bij de Italiaanse kennissen voor hun traditionele marghuerita-slemppartij om 1900 uur. Toen we na vier stuks ons vertrek aankondigden, schonken ze nog drie rondjes en vervolgens troonden ons mee naar een echt leuk Spaans visrestaurantje in het belendende dorp Alcala.

Alcala is kennelijk behoorlijk “hot” want de volgende dag in Los Gigantes sleepte Antonio, de eigenaar van de plaatselijke duikschool ons mee naar hetzelfde dorp, maar nu was het een kiprestaurant.
Kerstavond kwamen Maarten en Pieter ons (voor de tweede keer al tijdens deze trip!) aan boord opzoeken en eerste kerstdag werd het kerstdiner geserveerd ten huize van beide heren.
FOTO 2 Ze hadden de tafel schitterend gedekt en heerlijk gekookt. Tussen de bedrijven door hadden ze zelfs ook nog tijd gevonden om onze was te doen! 

We zijn regelmatig op bezoek in de onderwaterwereld. Om er weer een beetje in te komen hadden we zelf al een paar keer op kleine diepten (tot 10 m) gedoken, dus met de kerstduik
FOTO 3 bij Los Gigantes konden we ons helemaal laten gaan. Daar zwem je op 25 m diepte tussen roggen FOTO 4, haaien, dolfijnen en allerhande kleine visjes (op FOTO 5 zie je kogelvisjes) die vaak rondzwemmen in grote scholen. De vissen zijn soms een beetje nieuwsgierig en vinden het helemaal niet eng als je dichtbij ze komt. We vinden het heerlijk om te gast te zijn in een wereld die eigenlijk zo wezensvreemd is aan onze wereld aan de oppervlakte.
Op
FOTO 6 doken we onder een visfarm, en als je daar onder zwemt voel je je net een spin in een web.
Onze flessen zijn geďnspecteerd door Antonio en tiptop in orde bevonden. En nog even gevuld natuurlijk, dat scheelt weer een uur lawaai van de luchtcompressor.
Tot zo ver niets dan goeds maar het venijn zit altijd in de staart. Voor ons eindigde het jaar met een kapotte windvaanstuurinrichting (het kwadrant afgebroken, de helft in zee maar de volgende dag opgedoken en met glas/epoxy gerepareerd) en een olieplas rond de boot. De olie kwam uit de saildrive (keerkoppeling), en waar olie uit vloeit dringt ook water naar binnen... het resultaat van een lijn in de schroef, niets van gemerkt maar het moet een flinke klap zijn geweest want de snijring is verwrongen en de anode verdwenen; en de afdichting naar de saildrive dus naar de galemiezen. We moeten zo snel mogelijk de kant op want je kunt een saildrive alleen aftappen op het droge. En er moet een monteur bij komen; kan ie meteen ook kijken naar het motorblok want daar hebben we ook een olielek... 
Een sombere oudejaarsdag dus, en ook al zonder oliebollen. We lagen voor anker in de baai van Los Cristianos maar mochten bij gratie gods in de haven liggen, want het weer is erg wisselvallig en als we van ons anker af zouden gaan, kon dat wel eens problemen geven. Dus langszij het piratenschip. Elk dorp heeft zo’n ding, het is een “zeilende” rondvaartboot die twee keer per dag met zo’n 50 man roze verbrand vlees uitvaart. Dus we moeten onze boot telkens verhalen. Je zou verwachten dat de piraten enigszins geďrriteerd zouden zijn door onze hinderlijke aanwezigheid, maar integendeel. Ze zijn reuze behulpzaam en we kregen zelfs een bonito die ze net hadden gevangen en een halve kist bananen. 
De bonito is een gunstig voorteken ter inleiding van het nieuwe jaar. Volgens Chinees bijgeloof brengt een vis geluk, en het kan natuurlijk niet stuk met een vis die je is gegeven, zeker als ie bonito heet want dat betekent iets goeds. Dus de toekomst lacht ons toe.

Vorige      Volgende