La Gomera

Sinds we in het gebied van de Canarische eilanden zijn, heeft het aan een stuk door hard gewaaid, en op de kant schudde de boot zo nu en dan op al die palen die Ramón eronder had gezet. Maar zodra we weer in het water lagen was de wind compleet op want we zaten in het oog van een depressie, dus brommen naar La Gomera over een spiegelgladde zee. FOTO 1 . Een goeie test voor de gerepareerde motor en ja hoor: temperatuuralarm. De oorzaak bleek een slecht contact te zijn, dus met de motor zelf was gelukkig niets aan de hand.
Het lagedrukgebied kwam met een hoop lawaai over ons heen. Een knetterend onweer dat meer dan 8 uur aanhield, begeleid door een wolkbreuk die ongeveer het halve eiland heeft weggespoeld. 
FOTO 2 In het dorp stond het water een halve meter hoog en het muurtje tussen stoep en strand werd m.b.v. een bulldozer met de grond gelijk gemaakt zodat het water kon weglopen. Het mooie strand werd daarbij getransformeerd in een diepe geul en op straat bleef een dikke laag modder achter. De haven lag vol rotzooi van takken en bomen, de elektriciteit was plat, alle winkels dicht, een zootje. En niet zo makkelijk op te ruimen, want het was geen gewoon zand wat de berg af kwam; nee, een soort Zeeuwse klei. Boodschappen doen bleef nog dagenlang een gevaarlijke bezigheid want het was spekglad!
In de ravage konden we geen kant op, maar dat gold voor iedereen in de haven. Het was dus wel gezellig.

Maar na een paar dagen was de modderzooi grotendeels opgeruimd en ondernamen we een bustocht over het eiland. Boven La Gomera hangt vrijwel altijd een wolk, en daar komt waarschijnlijk vaak regen uit. La Gomera is naast rotsachtig namelijk vooral groen, groen, groen en nog eens groen, een vreemd contrast met het rotsachtige Tenerife slechts op een steenworp afstand. FOTO 3 Soms een beetje jungle-achtig, deed het ons zo nu en dan zelfs denken aan het noorden van Thailand! Het midden en hoogste deel van het eiland bestaat uit een soort tropisch regenwoud waar je eindeloos kunt wandelen. In de bus zaten een hoop toeristen met bergschoenen en gewapend met een soort skistokken (wandelstokken speciaal voor “nordic walking”), maar kennelijk was dat alleen om indruk te maken op ons want het gros stapte net als wij niet uit in het woud, maar 30 km verderop aan het strand! Waren wij toch meer gekleed voor de gelegenheid. 
Dat regenwoud staat op de lijst van natuurparken die mondiaal tot erfgoed zijn verklaard, dus daar wilden we opnieuw en uitgebeider naartoe. We hadden bezoek van Hans en Anja, die wel zin hadden in een voorproefje op hun zeilreis. Eigenlijk kenden we ze nauwelijks, maar het zijn aanstaande collega’s want in mei komen ze ons achterna met hun boot Fiddlesticks. 
Autootje gehuurd waardoor we ook ruim gelegenheid hadden om het natte woud te verkennen. En het was de autohuur dubbel en dwars waard! 
FOTO 4+5 Van de groenbemoste boomstammen en –takken druipen de prachtigste grijsgroene mosformaties (dat spul dat ze in kerststukjes gebruiken); en als ze dan bedauwd zijn met fijne mistdruppeltjes, en de zon komt door het dichte groene bladerdak... Een klim naar de top van het eiland ontbrak niet in ons wandelprogramma, dus we waren reuze tevreden over onszelf.
Hans en Anja bleken fantastische mensen om aan boord te hebben. Eindeloos en nuttig babbelen over bootjes; makkelijk, lollig, gezellig en hun handen steken continu ver uit hun mouwen: koken, afwassen, opruimen en dol op klussen. Ze maakten zich o.a. buitengewoon verdienstelijk door het raam in het voorste vluchtluik opnieuw in te zetten. Een karweitje dat JW al een paar keer had aangepakt, maar de ruit ging steeds weer los. Maar dankzij de professionele aanpak van Hans (zoals je van een ex-jachtwerfeigenaar eigenlijk ook wel mag verwachten), zien we de lekvrije toekomst met vertrouwen tegemoet.
FOTO 6
Vervolgens heeft ie ook nog de Windpilot onder handen genomen!

De verzekering gaat de zaak van de schade aan de saildrive opnieuw beoordelen, dus misschien sal alles nog reg kom. Als dat zo is, zullen we een deel van de inmiddels al afgeschreven opbrengst besteden aan een nieuw anker: een Spade van 20 kg. Onze CQR staat op de nominatie om van boord te worden gegooid; op het moment staan de Fortress en het stokanker op de eerste plaats.

Vorige      Volgende