Via Porto Santo naar Marokko

Van Madeira zeilden we naar Porto Santo, een klein eilandje omgeven door mooie witte stranden en turquoise water ten NE van Madeira. FOTO 1 Helaas lijken paradijselijke eilanden zodra ze ons in het vizier krijgen, de neiging te hebben zich te transformeren tot saaie landklonten met grijze wolken erboven. Maar gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel en een busrit over het eiland toonde ons de mooie kanten, in het bijzonder de eigenaardige zandsteenformaties. FOTO 5

Van Porto Santo naar El Jadida (400 mijl) was nog niet zo eenvoudig. Bij de eerste poging werden we getrakteerd op meer wind dan verwacht, in combinatie met een warrige zee met behoorlijke zeperds en kuilen. Na 60 mijl zijn we omgekeerd dus al met al was het een pittige 20 uur varen naar Nergenshuizen. Bij de tweede poging werden we beloond met minder wind, maar genoeg
voor een comfortabele overtocht (voor zo ver je op een zeilboot van "comfortabel" kan spreken).

Allahu akbar, Allahu akbar… Ashhadu an la Ilah ila Allah... Ashhadu an Mohammedan rasul Allah… Haya ala as-sala... Haya ala as-sala... De gebedsoproep klinkt vijf keer per dag uit de luidsprekers van de moskeeën. 
Veel mensen ervaren een cultuurschok als ze voet aan wal zetten in Marokko. Maar wij beleefden hem toen we na vertrek uit Essaouira op Lanzarote aankwamen, en hadden deze keer meer een gevoel van thuiskomen. Maar inderdaad: de tegenstelling met Europa is groot.
FOTO 7-12

De vissersschepen zijn nog gewoon van hout en worden op traditionele wijze gebouwd en dus ook gebreeuwd. FOTO
7 
De voertaal in Marokko is Arabisch en de tweede taal is Frans FOTO
8. Gecombineerd met analfabetisme (veel mensen kunnen nauwelijks lezen en schrijven), kan dat problemen opleveren; bijvoorbeeld als de reclamebordenmaker niet zo goed Frans spreekt en de tekst van het bord hem wordt gedicteerd... 100DWICHES, niet onlogisch. FOTO 9 
Marokko is een land van diverse culturen en de contrasten zijn enorm. Mannen in kaftan zetten op straat een potje pepermuntthee, er komt een mannetje voorbij met een handkar, gesluierde vrouwen gewikkeld in kunstige gedrapeerde doeken verkopen hun zelf gebakken platte broden. De eierenverkoper bezit geen pet tegen de zon maar benut inventief z'n eierdozen FOTO 9A en even verderop staat een hanggroepmeisje gekleed in heupjeans en een topje, kletsend in haar mobieltje. In de medina is nog steeds niet elk huis voorzien van stromend water, en moet het worden getapt uit een van de waterputten FOTO 10. De boodschappen worden gedaan in de soukh of bij verkopers die hun waar hebben uitgestald op de stoep vlak voor een moderne half afgebouwde maar verlaten overdekte winkelgalerij, waar de glanzende roltrap eeuwig blijft stilstaan in afwachting van klanten die nooit zullen komen.
Het is een gezellige drukte. De marktlieden zijn trots op de kwaliteit van hun waren en geven je graag hun beste producten FOTO
11. En ze zijn eerlijk; buitenlanders worden niet belazerd.

Vorige      Volgende