Vier weken in Nederland

Omdat we een poosje aan de andere kant van de Atlantische Oceaan gaan bivakkeren, zijn we een paar weken naar Nederland gegaan om ons voorlopig laatste harinkje te verschalken, familie en vrienden gedag te zeggen en om boodschappen te doen. Kaas, pindakaas, hagelslag, appelstroop, drop, gember, limonadesiroop, ketjap, sambal, rookworst, gist en koekkruiden waren de “hot items”. 
Onze cultuurschok kregen we al op het vliegveld van Las Palmas want daar werden we bijna van de sokken gereden door radiografisch bestuurde autootjes waarmee verwende Nederlandse kinderen door hun ouders worden afgekocht. Nintendo’s, personal dvd-players voor de achterbankkids, we waren het net een beetje kwijt. Bij aankomst in Nederland kwam er nog een klimaatschok bij ook want het was ouderwets Hollands kloteweer: koud (12°C ofzoiets), grijs en regen.
FOTO 1  
Het is grappig om te gast te zijn in je eigen land. “Airmiles of zegels?” Niets, want “slechts op bezoek”. Van Jos en Anne-Marie mochten we een autootje lenen en daarmee konden we comfortabel door ons voorheen eigen land toeren. Een vreemde gewaarwording. Het eerste wat opviel (naast de torenhoog gestegen benzineprijzen) was het drukke (vracht)verkeer; en dat terwijl het nog vakantietijd was! Verder: alleen maar bewoonde wereld, hordes fietsen
FOTO 2 , de dorpen en steden bijna aan elkaar gegroeid met nauwelijks ruimte om adem te halen. Overal groen, de weilanden in model, de akkers verzorgd, bomen in het gelid, keurige wegwijzers, enorme windmolenparken FOTO 3 , nergens een bouwval en alles is schoon. Koeien FOTO 4 staan netjes gekamd in hun grazige 

weiden doorkruist met sloten FOTO 5  , gloednieuwe treinen razen over glanzende rails, schitterende bruggen overspannen de vele rivieren, daaromheen het platteland bestrooid met Faller-huisjes... Nederland speelgoedland; een park. 

Maar we vinden Nederland nog steeds mooi. We genoten vooral van de langdurige zonsondergangen
FOTO 6 (op de Canaries valt de zon met een klap in zee) en de overweldigende wolkenluchten. Donkergrijze wolken boven het heldere groen vinden we prachtig, en ook de blauwe lucht met kleine witte wolkjes, weiland met zwartbonte koeien eronder... schitterend. Maar zodra het grijze wolkendek als een kaasstolp over het land ligt, hetgeen nogal vaak gebeurt, vinden we de atmosfeer beklemmend. Dan slaat het gevoel van dufheid toe en vinden we Nederland maar een saai geheel. 
Allerminst saai was de hartelijke ontvangst van al onze familie en vrienden. Overal gezelligheid en verwennerij, iedereen had zich culinair enorm uitgesloofd en Marjon serveerde zelfs (op JW’s verzoek) een side-plate van boerenkool, toevallig op de warmste zomerdag… We zijn nog nooit in zo korte tijd zo vaak laat naar bed gegaan en waren aan het eind van de rit bekaf. Bovendien was onze agenda compleet volgeboekt en zo zijn zijn de vier weken in NL voor ons tropenweken geworden, al zou je dat aan de gemiddelde temperatuur niet zeggen.

Terug in Las Palmas werden we meteen aan het werk gezet door onze vrienden en “werkgevers” Joanna en Ernie, die documentaire films maken over alles wat er mis is in de leefomgeving van de zee. 

De afgelopen anderhalve maand hebben ze flink wat filmmateriaal gegenereerd, en onze medewerking als communicatieondersteuners wordt zeer gewaardeerd. Dat dit met veel gezelligheid gepaard gaat, zal jullie niet verbazen. Kijk eens op www.morganonline.nl

Na
ar de Kaap-Verdische eilanden is zo’n 1000 mijl zeilen, en van daar naar Suriname grofweg 2000 mijl. Dat worden heel wat dagen op zee, en onderweg natuurlijk geen winkel te bekennen. Verse groente en fruit beperken we voornamelijk tot kool, aubergines, paprika’s, sinaasappels en citroenen. Vlees zal uit blik moeten komen en misschien gaat JW in Las Palmas nog wat vlees wecken voor onderweg. Vis hopen we nu eindelijk eens zelf te vangen en JW is van plan elke dag een broodje te bakken. De oven vreet gas en met onze 2x 6 kg butaan (plus nog 2x 2,5 kg reserve in camping gaz flessen) zouden we misschien net genoeg hebben... vandaar dat we een andere oplossing hebben gezocht en gevonden: in de tortillapan. Een omkeerpan: twee koekepannen aan elkaar met een scharnier ertussen, waarin het brood sneller klaar is. De pan kan op een gaspit waardoor gasverbruik drastisch wordt beperkt. Voor het recept: klik
Terwijl JW bezig was met zijn culinaire experimenten, heeft P zich op de naaimachine gestort en 18 beleefdheidsvlaggetjes geproduceerd voor de Carieb en Zuid- en Midden-Amerika. Nogal een uitdaging want rechttoe rechtaan horizontaal rood-wit-blauw of vergelijkbaar kennen ze daar niet; ingewikkelde dessins met diagonalen, sterren, driehoeken en strepen... Vrolijke vlaggen als weerspiegeling van de aard van de beestjes daar. We beginnen ons dus al te verheugen op de oversteek (en JW vooral op de aankomst).

Vorige      Volgende