Aankomst in Suriname

De afstand tussen de Kaap-Verden en Suriname is 1860 mijl; we zeilden het in 13 dagen en 17 uur. Tijdens de trip hebben we flink wat e-mailtjes verstuurd over hoe het allemaal ging aan boord. Een on-line en bijna "live"verslag dus. Lezen? Klik
 
Onze aankomst in Suriname was een ware happening. De plaatselijke bevolking gelooft absoluut niet dat je hier op eigen kiel naartoe kan zeilen, en regelmatig vragen ze hoe dat zit. Maar de zeilers geloven het natuurlijk wel. Er was een heel ontvangstcomité van bekenden met bijbehorende borrels, bbq en informatieuitwisseling, en Miep ligt prinsheerlijk aan een mooring voor 5 euro per dag. Vinden we wel prettig want op de Surinamerivier is de stroomsnelheid 4 knopen en menige boot is al aan de haal gegaan. 
Een tweede ontvangstcomité van familieleden van JW stond vier man sterk de volgende dag al te fluiten en te zwaaien op de kant. 
We liggen met de boot in Domburg, ongeveer 15 km van Paramaribo waar we in de eerste week naartoe moesten om de papierwinkel te regelen. Met de bus van 07.30 uur, eerst een half uur de verkeerde kant op maar we zaten tenminste droog; laatste stuiptrekkingen van de korte regentijd, het kan hier gemeen stortregenen
FOTO 1 . In Paramaribo eerst naar het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor de visa. Het klinkt heel wat maar die ministeries zijn zo klein dat ze gewoon in huizen zijn gevestigd. Vaak in authentieke houten gebouwen, dat wel. Zelfs de kathedraal is van hout. FOTO 2

De visumaanvraag moet voor 10.00 uur worden ingediend compleet met 30 US dollar, 2 pasfoto's pp, kopie paspoort, kopie pagina exit-stempel en 2 exemplaren van de crew list, maar je krijgt je visum nog dezelfde dag. Daarmee naar de militaire politie gestuurd (hetgeen later niet juist bleek, klik voor alle info), waar we op ons kop kregen dat we niet vrijdag al waren gekomen... weer een crew list afgegeven, scheepspapieren getoond, verteld dat JW’s moeder in Albina is geboren (toverwoord), en we kregen een stempel voor 1 maand (elke maand terugkomen). Vervolgens boodschappen. Opvallend is dat je op elke straathoek een “supermarkt ” tegenkomt, allemaal gerund door Chinezen FOTO 3 . De busjes worden gereden door Hindoestanen, de Creolen bezetten de overheidsbaantjes. We moesten even naar de wel zeer kleurrijke centrale markt FOTO 4 om aluinpoeder te kopen zodat we de was kunnen doen in rivierwater (het zware poeder laat het zand bezinken) en we hebben een Surinaams SIM-kaartje aangeschaft. Schaafijsje FOTO 5 terwijl we wachtten op nicht Marjorie die ons kwam oppikken. Ze woont in een echt Surinaams huis met zo’n doorwaai-benedenverdiep en de woning op de eerste etage met balkon rondom en glazen shutters als ramen; ventilatie is hier belangrijk. FOTO 6
De volgende dag weer met de bus terug naar Domburg. Het contrast met Paramaribo is enorm, Domburg een klein dorp
FOTO 7 en een oase van rust met een schaduwrijk centraal “plein” met allerlei eettentjes en cafétjes rondom; onze favoriet is Oma. Een visser drukte ons meteen twee grote kandratiki’s (kabeljauwachtige vissen) in onze handen, totaal 4 kg dus we hadden weer te eten.

Alles is hier trouwens groot en weelderig, we zitten in de tropen man! Kokospalmen all over the place! FOTO 8 Trouwens een enorme verscheidenheid aan bomen, struiken, planten, bloemen, echt honderden en honderden soorten. Ook honderden soorten vogels, je hoort de hele dag de grietjebie (zegt z’n eigen naam); papegaaien, gieren en heel veel andere soorten die we nog niet kunnen determineren. Dieren: al de eerste dag zwom er een miereneter van 3 meter lang naast onze boot. FOTO 9 Een agressief beest, dus maar even opletten wanneer we precies gaan zwemmen en niet alleen afhankelijk van het tij. Er zijn ook piranha’s en nadat P de rivier (1 km breed) was overgezwommen sprak het hele dorp over die gekke Bakra die tussen de kaaimannen ging zwemmen. Dus misschien maar beter voorzichtig dippen, tenslotte is de temperatuur 33°C en dan is enige verkoeling enkele keren per dag zeer welkom. 
We zijn ook al op bezoek geweest bij nieuwe vrienden Bea & Ben, die hier een sfeervol huis hebben met 1 ha grond. Ze verbouwen allerlei groente en fruit en we hebben (na een uitgebreide maaltijd) onderricht gekregen in wat de aarde allemaal voor eetbaars voortbrengt. Het heerlijkste fruit: pompelmoes (een soort grapefruit van 30 cm doorsnee)
FOTO 10 , ramboetan FOTO 11 ,  tangeloo (kruising tussen sinaasappel en mandarijn), sinaasappels, grapefruits,  bananen, mango’s, zuurzak en nog veel meer. Groente: cassave, broodvrucht FOTO 12 , kouseband, aubergine, bittermeloen, bitterblad en van alles wat we allemaal niet in 1 keer konden onthouden. Maar alles is groot, groter, grootst. En veel, wat een rijkdom. Maar ze moeten er wel hard voor werken.

Vorige      Volgende