tumblr visitor stats

Carnival in Trinidad

  /

Inmiddels zijn we weer aan boord en in verband met het aankomende carnaval moesten we meteen van alles regelen. Een deel van onze bagage (de tas met de rum!) was niet uit het vliegtuig gekomen, de aandrijfunit van de stuurautomaat bleek kapot omdat deze in een lockpositie stond terwijl een of andere gek tijdens onze afwezigheid met bruut geweld heeft geprobeerd het roer te bewegen – waardoor het ding van binnen in stukken is gebroken; het kompas vertoonde de laatste jaren een luchtbel maar was nu compleet leeg; en nog zo wat dingen. Gelukkig konden we reparaties en bestellingen nog net op tijd in gang zetten voordat Trinidad vier dagen lang compleet plat ging.

Onze eerste carnaval! Carnival heet het hier. We boekten een plaats in een busje van Members Only om comfortabel in het centrum van Port of Spain te kunnen komen, want voor het gewone verkeer was alles afgesloten. Om 6 uur ’s morgens werden we al opgehaald om te gaan genieten van de Parade of Bands, de straatparade die twee dagen duurt.
toont de imposante openingsact, een prachtig uitgevoerde act van twee leuke jonge meisjes.

Van een Franse collega-zeiler kregen we oordopjes en die bleken onmisbaar. Het kabaal was enorm. Veel kleur, veel bloot (niet altijd even smakelijk…), goed georganiseerd qua timing en accommodatie en inclusief diverse veegploegen tussen de bedrijven door. Het dansen was in het begin zeer smaakvol en . Maar het was allemaal wel een beetje veel van hetzelfde en een glitterbikini plus verentooi is niet het toppunt van creativiteit. Natuurlijk waren er wel bijzonderder acts, de opvallendste daarvan “Simply Cultural”; een tiental vrolijk uitgedoste lieden met ukeleles die een koddig dansje maakten op hun eigen muziek. Hiermee maakten ze ongewild of waarschijnlijker: gewild een punt tegen de alomtegenwoordige veren en boem-herrie en ze waren de enigen die een applaus kregen van het publiek! 
Een schitterende act was "Love meh country"
, en ook de act op stak met kop en schouders uit boven de rest, zowel qua kostuum als qua enthousiasme.
 

Een zwaan die op de mensenmassa leek te zwemmen, glitterregens , verkoelende waterspray , het was een fantastisch spektakel, de steel pan band was ook weer een hoogtepunt en toch viel het geheel een beetje tegen. Kwam het doordat de muzikale begeleiding van de acts was beperkt tot slechts twee soca-songs die tot in den treure werden herhaald? Of doordat de toeschouwerstribune 100 meter na de jury was opgesteld en de deelnemers daar al hadden gepiekt en bij onze tribune moesten uithijgen en bijkomen? Ja, daar lag het aan, hoorden we achteraf. Normaal gesproken hoort een muziek-en-dansspektakel als dit emoties teweeg te brengen zowel bij de deelnemers als bij het publiek, en dat deed het op de plek waar wij ons bevonden helaas niet. Ach, misschien hadden we ook minuscule glitterpakjes moeten aantrekken en hoofdtooien in gillende kleuren, en gewoon meeswingen. We zijn er niet te oud voor en beslist niet te vet!

Maandag gaan we te water en eind van de week zeilen we naar Grenada.

 /

       Vorige      Volgende