tumblr visitor stats

Terug op Trinidad en halsoverkop naar Nederland

 

Sommige dingen zijn voorbestemd. Voor Miep konden we in al die jaren geen goede ligplaats vinden in Suriname, vandaar dat we zijn uitgeweken naar Trinidad. Maar in januari vielen alle puzzelstukjes ineens in elkaar. De ongeveer non-existente Surinaamse zeilvereniging vroeg ons te helpen de boel op te peppen waardoor nu de Sailing Club Suriname in oprichting is, plannen voor een steiger en veilige ligplaats voor Miep zijn goedgekeurd en iedereen verheugt zich op clubactiviteiten. Voor ons reden om plannen te smeden om Miep in november naar Suriname te halen. En een paar dagen later werd ons opeens een veilige mooring aangeboden, zojuist gerenoveerd en zeker een goede tijdelijke ligplaats tot november, zodat we Miep eigenlijk meteen naar Suriname kunnen brengen. Als klap op de vuurpijl bleek bij aankomst bij de werf in Chaguaramas dat er sinds 2 weken heftig wordt gereorganiseerd, waarbij de botenstalling gaat inkrimpen en op termijn zelfs verdwijnt. En om de boten alvast een eerste schop onder de kont te geven zijn de tarieven met 25% verhoogd. Wat een toeval, al deze gebeurtenissen binnen zon kort tijdsbestek, of bestaat toeval niet?

Toch liep niet alles zoals we zouden wensen. In Nederland heerste (zoals jullie weten) Koning Winter met bijbehorende griepvirussen, waardoor ook JWs ouders (94 en 91) waren geveld. Zijn vader lag zelfs in het ziekenhuis toen we uit Suriname vertrokken, maar was aan de beterende hand dus geen reden voor ongerustheid. Helaas ging het toch niet goed, longontsteking voor ons reden om de boot nog even op de kant te laten staan en de plannen om te gooien. We vlogen vlug van (het toch ook tamelijk winterse) Trinidad terug naar Suriname om onze garderobe te verwisselen voor lange broeken, laarzen en winterjassen en de volgende dag vlogen we door naar Nederland voor een verblijf van 6 weken.

Joanna gooide ze ons meteen in het diepe: een strandwandeling bij Kijkduin. Onze oren vroren er bijna af, brrrrr.
We brachten veel tijd door met JWs ouders met zijn vader in een verzorgingshuis en zijn moeder die elke dag op en neer pendelde en het sneeuwde almaar.

Toen JWs vader weer een beetje opknapte hebben we bijna al onze vrienden kunnen bezoeken en zelfs onze Surinaamse poes, die nu in Meppel woont en werkelijk geniet van het winterweer! JW vierde zijn 60e verjaardag samen met zijn oude vriend Steven, aan wie de eer ook zojuist te beurt was gevallen en Ps verjaardag vierden we in Belgi met Ricky en Dolf.

Maar vier weken na onze aankomst in Nederland ging JWs vader opeens snel achteruit en met een perfect gevoel voor timing overleed hij zes dagen voor wij zouden vliegen vredig in zijn slaap; zijn uitvaart vond plaats op de dag voor ons vertrek.

Als je veel in het buitenland zit ben je in dit soort gevallen meestal te laat. Wij hebben het voorrecht gehad dat we nog heel veel tijd met JWs vader hebben mogen doorbrengen en dat we hem en JWs moeder in deze moeilijke laatste periode van zijn leven tot steun hebben kunnen zijn. Nu zijn we terug in Suriname om even op te warmen en eind april vliegen we opnieuw naar Trinidad om het plan met Miep weer op te pakken.

       Vorige      Volgende