tumblr visitor stats

Guyana: verkenning over land (deel 1 - zie ook volgende pagina)

 

Ons haventje is bijna klaar; tijd voor een wintervakantie: naar Guyana. Niet per boot maar met de auto, samen met Winnie (JW’s nichtje) en Peter.

“Wat?!” reageerden onze Suri vrienden op ons plan. “Guyana is vol rovers! Je moet oppassen!” Maar Surinamers kunnen vreselijk overdrijven of misschien zijn ze gewoon jaloers? Want Guyana heeft meer natuurschoon dan Suriname. Goede reden om met eigen ogen te gaan zien wat er waar is van alle negatieve beweringen.

Zo ruilden we drijvende visnetten in voor loslopende koeien, ezels en geiten. Het verkeer in Guyana is hectisch en op de “grote weg” - die je tevens deelt met paarden- en ezelskarren en loslopend vee - zit een aanrijding in een klein hoekje. De Guyanese rijstijl: bumperkleven en inhalen in onoverzichtelijke bochten of dead-slow zwabberen over de weg. En als er dan net een koe oversteekt… Bovendien overal rommel, in tegenstelling tot het door Bouterse opgeruimde Suriname, waar het in vergelijk echt schoon en netjes is. Het viel ons op toen we Guyana binnenreden, en met een gevoel van opluchting eens te meer bij terugkeer.
 

We staken bij Nieuw-Nickerie de Corantijn over met de ferry. Eindeloze wachttijden en bureaucratische rompslomp, maar daar zijn we intussen wel aan gewend.
Tegen het einde van de middag arriveerden we in Georgetown bij ons gehuurde huis. Een perfecte plek en de verhuurders (de hele familie werd ingezet) buitengewoon behulpzaam en gastvrij.

Naar het centrum van Georgetown namen we een taxi. Verstandig, want het verkeer in de hoofdstad is nog chaotischer dan daarbuiten. Zelfs in de stad lopen paarden en koeien los op straat en ze storen zich niet aan verkeerslichten. De claxon is het meest gebruikte communicatiemiddel; het is een hels kabaal.
Highlights waren de Stabroek markt , St.George’s Cathedral en de Zoo en we kwamen geen andere toeristen tegen. Maar in feite viel Georgetown tegen in vergelijking met Paramaribo’s historische binnenstad (UNESCO werelderfgoed) en haar levendige Waterkant. Het mist flair. De historische houten gebouwen zijn verpauperd en we zagen veel bedelaars.
De sfeer in Guyana is vergelijkbaar met de Caribische eilanden; Suriname is absoluut anders. Door de mix van veel meer etnische groepen?

Guyana wordt voornamelijk bevolkt door Indiërs en creolen en de goudwinning heeft er wat Brazilianen aan toegevoegd. Maar hoewel in Suriname de rustige Javanen niet op de voorgrond treden, misten we hen in Guyana - waaruit blijkt hoe groot hun inbreng is in de Surinaamse samenleving. Hetzelfde geldt voor de Chinezen, die in Su het supermarktgebeuren professioneel hebben overgenomen terwijl Guyana (nog) draait op buurtwinkels met de waren + verkoper achter dievenijzers. Levensmiddelen koop je op straat: Georgetown is een aaneenschakeling van markten en marktjes, veel gezelligheid en de locals vriendelijk en behulpzaam. Criminaliteit? We merkten er niets van. Toch staan de kranten vol moord en doodslag, maar dat is meestal gang related en de media zijn dol op het uitmelken van de meest gruwelijke zaken. Zo lazen we in de krant over de “crankshaft murder” die 21 jaar geleden is gepleegd.

Natuurlijk gingen we ook landinwaarts. We bezochten Pandama Retreat, een basic kampje annex winery tussen Georgetown en Linden, als verkenning voor onze voorgenomen uitgebreidere roadtrip in augustus naar de diepe binnenlanden van Guyana. Lekker zwemmen in de kreek en luieren en slapen in onze hangmatten.

Lees verder op de volgende pagina

       Vorige      Volgende