Van de Canarische eilanden naar de Kaap-Verden.

Onze Scheepsberichten zijn een on-line en bijna "live" verslag van de vorderingen en van het reilen en zeilen aan boord tijdens een lange overtocht. Ze bestaan uit e-mails die we via de HF-radio hebben verzonden naar onze website en ze zijn hiernaast geplaatst. Het meest recente bericht bovenaan. maandag 12 december 2005, 20.30 UTC
We zijn er. Na een dag motoren over een zee die nog enigszins levendig was door de lange trage oceaandeining die zich hier manifesteert. Maar daar hadden we geen last van en ook niet nu we hier voor anker liggen. "Hier" is in de Baia da Palmeira aan de westkant van het Ilha do Sal.
Onze belevenissen aan land kun je volgen via de nieuwsbrief en de reisverhalen op onze website (moet nog komen natuurlijk).
Groeten! PJWM

maandag 12 december 2005, 08.00 UTC

Vliegende vissen... en een vliegende grootschoot. Op de wagen die over de overlooprail loopt, zit een beugel waaraan het schootblok is bevestigd - en die beugel brak af. De reparatie vergde wat improvisatie bij gebrek aan walstroom, dus van de elektrische gereedschappen konden we alleen de boormachine gebruiken omdat die op een accu draait. Maar het is prachtig gelukt en de constructie is nu beter en sterker dan ooit.
We vermoeden trouwens dat Winlink weer even de hik heeft, want sinds zaterdagmiddag kunnen we misschien wel berichten verzenden, maar we krijgen niets meer binnen. Ook geen grib-files, maar gelukkig wel gewone weerberichten en die zijn het belangrijkst. Dus mocht je iets gestuurd hebben, dan weet je waarom we niet antwoorden.
We zijn nou al 6 dagen onderweg. Het went, het idee dat je nog een heel eind voor de boeg hebt. Je vaart een afstand die je nergens aan kunt relateren. Met de auto naar Zuid-Frankrijk is 1000 km en dat doe je in een lange dag, maar met de boot van de Canaries naar de KaapVerden is 750 mijl = bijna 1400 km en daar doen we zowat een week over!
Vroeger vonden we Den Bommel-Oostende (met de boot) een heel eind want het is een lange dag varen. En nu zeggen we: nog maar 60 mijl, we zijn er bijna.
PJWM

zondag 11 december 2005, 14.00 UTC
Noordoostpassaat? Niks hoor, gewoon kruisen geblazen. We zijn een beetje terechtgekomen in de windstiltegordel onder de resten van Epsilon ten N van ons. Gisteravond al wat bijgebromd met als voordeel dat we de koelkast even konden laten draaien. Maar vannacht draaide de toch al zwakke wind (2 Bft) naar zuidwest en dan heeft bijbrommen geen zin meer; we zijn dus al
úúúren aan het kruisen. Op een vlakke zee, zonnetje erbij (het is minstens 30°C), dolfijnen, vliegende vissen... we vermaken ons best.
Wat we verder de hele dag zoal doen om ons niet te vervelen: uiteraard continu zeiltrim om Miep een beetje behoorlijk te laten zeilen, zeilen hijsen en strijken hoort daar ook bij; boekje lezen, spelletje schaak, vissen (nog nix gevangen), radiopraatjes met andere zeilers en slapen. En JW: koken, afwassen, opruimen, afvalscheiding. Dat laatste is een heel gedoe. Alles wat natuurlijk afbreekbaar is gaat overboord en plastic wordt bewaard tot we het ergens aan land kunnen weggooien. Dat plastic vertegenwoordigt een behoorlijk volume, dus een kunststof fles oprollen en dan de dop erop draaien (de gebruikelijke methode) geeft een resultaat dat nu niet compact genoeg is voor ons. JW snijdt ze in de lengte doormidden zodat de helften in elkaar gestapeld kunnen worden. Overige verpakkingen worden in rechthoekige stukken geknipt. De schipper heeft het dus behoorlijk druk!
Nog 128 mijl te gaan.
PJWM

zaterdag 10 december 2005, 14.50 UTC

Bloedjeheet hier en niet zo heel veel wind op het moment, net genoeg om Miep lekker te laten zeilen. Ze lijkt wel een aankleedpop: broekje uit, jurkje aan, zeiltje eraf, zeiltje erop, enz. Met de wind schuin van achteren is onze "passaatuitvoering" veruit favoriet: twee voorzeilen en de grote aap. 

Wat zijn we blij dat we die bezaan er toch maar niet af hebben gehaald - was een serieuze overweging i.v.m. mogelijke gewichtsbesparing. Belachelijk. We zouden juist iedereen willen adviseren een tweede mast te laten pláátsen!
We kregen vragen over hoe we dat nou doen met slapen. In principe is het zo: JW slaapt 's nachts (00.00-04.00) en 's middags, P slaapt 's avonds (20.00-00.00) en 's morgens. Met uitloop, want hoe rustiger de zee, hoe langer we de ander laten slapen. (We hebben wel eens een wachtschema van om de beurt 30 minuten gehad, maar toen stormde het.)
Nog 220 mijl te gaan.
PJWM

vrijdag 9 december 2005, 11.45 UTC
Als voorbode van onze aankomst in de tropen heeft JW gisteravond gado gado met pindasaus gemaakt. Te meer een verrassing omdat het nogal woei en koken in een soort lunapark niet bepaald makkelijk is. Ons Wedgwood-servies is ook alweer een onderdeel armer. Maar nu is het tijd voor champagne want t.g.v. het passeren van de Kreeftskeerkring op 23°30'N mogen we er eentje openmaken. Staat op het etiket. Maar we bewaren 'm nog heel even want we drinken nu eenmaal geen alcohol op zee, en behelpen ons voorlopig met ananaslimonade en pinda's (en bounty's en lambada-dansers op het voordek vanwege het tropische effect natuurlijk).
Nog 360 mijl te gaan. We zijn over de helft.
PJWM

donderdag 8 december 2005, 11.00 UTC

De Witte Raaf vliegt weer! Sinds gistermiddag woei het steady NE 4-5 en vannacht en nu 6 Bft. We hebben gisteren een poosje met dubbel voorzeil gevaren (#2 aan lij, #4 aan loef op de boom) plus bezaan, maar toen de wind wat hoger inkwam zijn we maar op een dubbel gereefd grootzeil plus fok (#4) overgegaan en zo varen we nog steeds.
De Schorpioen (Saskia en Wouter) zit achter ons, ook een tweemaster maar dan een echte boot want die is van hout. De Schorpioen is iets kleiner dan Miep dus is ook iets minder snel, maar met weinig wind ontloopt het elkaar niet veel; een houten boot en vooral overnaads gebouwd is natuurlijk nogal licht, zeker in vergelijk met onze zware dame. Nu na 2 dagen zijn ze buiten marifoonbereik maar we hebben contact via de kortegolfzender.
We varen hier langs een heel rijtje "seamounts", onderwaterbergen die net als de eilanden hier in de buurt het resultaat zijn van vulkanische activiteit. Ze steken alleen hun kop niet boven het maaiveld uit, maar het zijn wel echte bergen als dikke puisten in de oceaan. Het is hier gemiddeld 3500 m diep maar bijvoorbeeld op het topje van de Endeavour staat slechts 164 meter, hetgeen natuurlijk wilde golven veroorzaakt. We gaan er een beetje ruim langs maar konden niet voorkomen dat er een vette breker in de kuip kwam, waarvan een enorme plens zich door het half openstaande ventilatieluikje in de kuip boven ons bed wurmde... zodat JW ruw werd gewekt omdat ie ineens een golf onder zich door voelde spoelen. Alles zeiknat (en zout) natuurlijk.
Nog 510 mijl te gaan naar de Kaap-Verden (Sal). Groetjes, PJWM

woensdag 7 december 2005, 11.37 UTC
De datum van de mail van gisteren moet natuurlijk 6 december zijn, maar dat snapten jullie zeker wel. Op een hobbelende boot maak je gauw een tikfoutje.
De motor hebben we maar nauwelijks hoeven gebruiken. Bij vertrek een paar uurtjes en vannacht slechts 20 minuten.
O wat is het toch fijn om een tweemaster te zijn... de "oude" aap komt goed van pas. Da's de klassieke die met de hals achter de mastvoet wordt gezet. (Hadden we bijna weggegooid, slechts 1 seizoen gebruikt, lang lang geleden...) Tezamen met genua #2 (afhankelijk van de windhoek al of niet uitgeboomd) geeft dit een prima zeiloppervlak (45+35 m2) en minimaal geklapper want die gieken kunnen verschrikkelijk rammelen. De wind is 4 Bft, de zon schijnt en we hebben er al ruim 100 mijl (van de 750) op zitten. Het gaat lekker!!!
Groeten, PJWM

dinsdag 16 (=6) december 2005, 17.15 UTC

Vandaag om 13.30 UTC opnieuw vertrokken uit La Gomera. Uitgetoeterd en gezwaaid door de Sint en zijn Pieten, die speciaal naar de Canaries waren gekomen om de slippers en sandalen van alle NL zeilers (die als anti-kakkerlakkenmaatregel altijd op de steiger staan - de slippers dus) te vullen met een chocoladereep.
De zon schijnt en er wordt voor de komende dagen best aardige wind verwacht uit NE, hoewel het vanmiddag nog een beetje tobben is: een beetje zeilen, een beetje bijbrommen. Over een week komen de restjes van Epsilon langs waar wat SW wind uit komt, maar hopelijk zijn we dan net op de KaapVerden gearriveerd.
Groetjes, PJWM

donderdag 1 december 2005, 10.51 UTC

Het is hier hollen of stilstaan. Nu Delta is langsgeraasd, is het meteen bladstil. Waar gistermiddag nog een mooie wind was, moesten we om 19.15 de motor aanzetten. Het geronk hebben we uitgehouden tot 00.45 toen er een licht windje kwam (8-10 kts), waarbij we 3 knopen konden lopen en toch een beetje voortgang maken in de hoop op meer wind de volgende dag (vandaag dus).
Helaas, die wind kwam niet. Door dit gegeven gecombineerd met de voorspellingen voor vaardag 4 en 5 met 5-7 kts wind, voorzien we dat het naar de KV's een motortrip wordt en dat is voor ons geen optie voor 750 mijl. Onze collega's zijn al sinds gistermiddag 16.00 aan het brommen, maar die hebben misschien meer brandstof en oordopjes.
We gaan nu na 70 mijl te hebben afgelegd, het nuttige (betere wind afwachten) met het aangename verenigen en eens kijken hoe het is op het voor ons nog onbekende eiland El Hierro. Dus vandaag 45 mijl voor de boeg bij wind NE 4-6 kts. Koers 350 dus "aan de wind", maar ondanks dat dat bij licht weer een beter zeilbare koers is, moet de motor bij.
Brombrom, PJWM

woensdag 30 november 2005, 15.50 UTC

Delta is weg en wij zijn ook weg; eindelijk. Tegelijk met de 30 roeiboten. Loodzware krengen, de roeiers tremmen elke dag 8000 kcal weg om die bakken binnen 2 maanden aan de overkant te krijgen. Dan hebben wij het heel wat makkelijker!
Van La Gomera naar de KV's vertrekken is afscheid van Europa. Best een emotioneel gebeuren met al die luid toeterende boten, zwaaiers en goede-vaart-wensers. Het traject naar het eiland Sal (KV's) is op de kop af 750 mijl (1 mijl = 1,852 km) en het is de langste afstand die we tot nu toe met z'n tweetjes gevaren hebben. Delta heeft nog een beetje wind voor ons overgelaten, bij vertrek hadden we 20 kts wind uit het noorden, maar afnemend. Dus 2 reven in het grootzeil en fok 4 en de hele middag druk op het voordek want 1 rif eruit, 2e rif eruit, rif er nog een paar keer in en uit en tot slot de fok 4 gewisseld voor de 2. Zeilen hier blijft een feest: zon, blauwe lucht met wat witte wolkjes, diepblauwe zee.
Voor de culinair geïnteresseerden onder jullie: JW heeft een lekker origineel Canarisch stoofpotje van rundvlees en paprika gemaakt voor onderweg (¿un poquito más, señora? dus genoeg voor een week), zodat die 39 blikvoermaaltijden nog even in de kast mogen blijven.
Groetjes, PJWM

maandag 28 november 2005, 14.00 UTC

De start van de roeiboten (inmiddels zijn het er wel 30) was gepland voor afgelopen zondag maar is vanwege Delta uitgesteld naar woensdag. Dat wordt gezellig want dan gaan wij ook (met nog tig andere zeilboten). Het weer wordt min of meer stabiel met de wind in de juiste hoek en dan zal de zee ook wel weer kalmeren.
Maar zo ver is het nog niet! Het regent pijpestelen en er staat een harde SW wind plus een geweldige swell in de haven. Ons ponton is afgebroken en is zojuist provisorisch vastgezet. Miep ligt enorm te rollen ondanks dat we aan een dozijn landvasten liggen; voor het eerst in m'n leven zit ik (P) op wacht terwijl we in een marina liggen!
PJWM

zaterdag 26 november 2005, 11.30 UTC

Miep geheel gepakt en gezakt en haar bemanning mentaal voorbereid, het thuisfront ingelicht over exacte vertrektijden... gooit de tropische storm Delta roet in het eten door persistenter te zijn dan gehoopt en verwacht! Met andere woorden: we wachten nog een paar daagjes tot ie echt helemaal is opgelost, en dan gaan we. We mikken voorlopig op a.s. dinsdag 29 november.
Hou ons in de gaten!
PJWM

vrijdag 25 november 2005, 15.51 UTC

Volgens oud zeemansbijgeloof is op vrijdag uitvaren de goden verzoeken, dus ons vertrek is nog een dag uitgesteld. De echte reden is dat Hans & Anja nog helemaal niet klaar waren... en op deze manier heeft de aansnellende uitloper van tropische storm Delta meer tijd om onder ons langs te razen. We hebben al berichten ontvangen van collega-zeilers in benarde omstandigheden en de ARC wordt er met een lus omheen geleid. Maar geen zorgen voor de dag van morgen; vertrek om 10.00 uur (exclusief het "Brabants kwartiertje").
De dag van vandaag overigens nuttig gebruikt want 2 computerproblemen op de Antares opgelost en 1 bij onszelf. (Navigatiesoftware geeft soms een boel hoofdbrekens.)
PJWM

donderdag 24 november 2005, 14.00 UTC

Geloof het of niet maar we gaan de Canarische eilanden eindelijk achter ons laten! Morgen 14.00 vertrekken we voor het grote werk. Korte dagen en lange nachten op zee, want hoe zuidelijker je komt, hoe langer de nachten. We hadden de oorspronkelijke datum van ons vertrek (15 november) afgestemd op de maan want met een beetje geluk kun je er zelfs een boekje bij lezen. Maar helaas gooide de wind roet in het eten en nu moeten we het naar de KV's doen met afnemende tot nieuwe maan. Vandaar dat JW maar een leeslampje onder de buiskap heeft gemonteerd.
Van hier naar de Kaap-Verden is 750 mijl, dus daar zijn we wel een week zoet mee. We varen met drie andere NL boten en waarschijnlijk kortstondig 20 roeiboten die naar de Carieb gaan. Hoewel de roeiboten er profi uitzien, kan je dat niet van de bemanning zeggen. Veel nogal dikkige jongedames. We denken dat een handige reisorganisator iets bedacht heeft in de trant van "ga voor het ultieme avontuur en val als bonus twintig kilo af".
Onze reisgenoten zijn: Kind of Blue (Starlight 39, de snelste dus), Fiddlesticks (First 42, moet iets sneller zijn maar de boot is meer dan afgeladen en ze zijn bovendien luie zeilers, zeggen ze zelf) en de Antares (Trintella 38, zware bak maar ex-J24-zeilers...).
Op de valreep nog hectische momenten want computerproblemen alom en rondrennende figuurtjes gewapend met laptops, handheld gps-en plus kabels en flash disks. Een korte samenvatting: Fiddlesticks zag zichzelf ineens niet meer varen op het scherm en kan niet ontdekken of de fout zit in GPS, computer of ergens tussenin, dus paniek alom en overweegt alsnog aanschaf papieren zeekaarten; Antares heeft alle kaarten 2004 geladen in MaxSea10 maar krijgt uitsluitend kaarten 1996 in beeld; Kind of Blue ziet de grib-files in MaxSea10 in spiegelbeeld en bij ons aan boord konden we ineens de kaarten niet meer openen d.w.z. MaxSea klapte er steeds uit (schijnt een bekende bug te zijn). Kortom: chaos en ellende, handen in het haar en iedereen is weer back to basics hetgeen betekent: MaxSea7 (of zelfs CMapECS) en papier.
We overwegen aanschaf van een sextant.
De laatste groeten van La Gomera,
P&JW&Miep

This e-mail service was powered by www.flexwindow.com Terug naar boven
Naar de index Log/Reisverhalen