Van St.Lucia terug naar Suriname

Onze Scheepsberichten zijn een on-line en bijna "live" verslag van de vorderingen en van het reilen en zeilen aan boord tijdens een lange overtocht. Ze bestaan uit e-mails die we via de HF-radio hebben verzonden naar onze website en ze zijn hiernaast geplaatst. Het meest recente bericht bovenaan. zaterdag 26 mei 2007, 1500 UTC
De monding van de Coppename meteen weer verlaten toen bleek dat de bakens die wel op de kaart stonden, afwezig waren. De dieptes klopten ook niet en het stond er vol met visstaken. Dus nog een nacht op zee. We hadden een koers uitgezet op de 5-meter dieptelijn maar liepen al snel aan de grond; vervolgens maar op de 10-meter dieptelijn gevaren want daar was het wel 6 meter diep. In Suriname doen ze kennelijk niet aan controle en aanpassing van de gekarteerde situatie.
Inmiddels zijn we dan heus bij de uiterton van de Surinamerivier aangekomen en de rivier opgevaren. Zes dagen gezeild over een traject waar we op de heenweg 2,7 dagen over deden! Afstand 450 mijl rechtstreeks, maar wel een beetje omgezeild dus zeg maar 500, en dan komt het... we hebben gemiddeld minstens (dit is niet overdreven, integendeel) 2 knopen stroom tegen gehad, en reken maar uit over 6 dagen is dat... 300 mijl voor Jan Lul gevaren. En dan hadden we er al 70 van datzelfde type staan van de trip van Bequia naar Tobago. Kortom: de terugreis naar Suriname lijkt meer op een Atlantische oversteek, hoewel die minder een uitputtingsslag is want voor de wind, en nu was alles aan of bij (of in) de wind.
In verband met onze aankomst in Suriname serveerde JW het Surinaamse lekkerste stukje vlees, d.w.z. kippenragoût uit blik. Verrijkt met champignons (ook uit blik) en doperwten (ja, uit blik) en mangomoes (uit eigen tuin). Het leven van een stelletje zeezeilers bestaat helaas niet altijd uit culinaire hoogstandjes.
Nog maar 8 mijl en dan zijn we thuis. Vanavond kip bij Mae.
PJWM

vrijdag 25 mei 2007, 1700 UTC
Gistermiddag en -nacht enorm geboft want de wind kromp naar ENE. Met de high-aspectfok en later een rif in het grootzeil liepen we zo'n 4,5 kts over de grond (ruim 2 kts stroom tegen) recht op de Surinamerivier af! Miep rook de stal. Later werd het helaas erg buiig met veel regen (shampoo in je haar en je regent zo weer schoon) en onweer, en de wind draaide terug naar ESE. De nacht was gitzwart ondanks dat de maangestalte momenteel halfvol is (en je 's nachts dan al bijna een boek kan lezen).
Vanmorgen was het helemaal uit met de pret: weinig wind dus genua 1 gezet (de grootste), maar toen ruimde ie naar de richting waar we naartoe willen. Deze windrichting en -sterkte zouden ons met hoogwater bij de uiterton van de Surinamerivier laten arriveren en dat is precies verkeerd, want we moeten natuurlijk met laagwater aankomen om stroom mee te hebben de rivier op. Het giert daar op bepaalde plekken met 4 knopen door de geul. Daarom gaan we vanavond maar voor anker in de monding van de Coppename, die 50 mijl ten westen van de Surinamerivier ligt. En dan zaterdagmorgen vroeg op voor het laatste stukje, dat hoe dan ook motoren wordt, en dan zijn we zaterdagavond met laagwater bij de uiterton. Almost home!
Sinds St.Vincent hoorden we steeds een zacht getik ergens onder de kuip; niet te determineren waar het vandaan kwam. Maar het werd (natuurlijk) erger en JW ontdekte gisteren waar het vandaan komt: speling op het bovenste roerlager. Die loszittende roeren achtervolgen ons! Wat stukken uit een nylon snijplank gezaagd en daarmee een soort glijlager gemaakt zodat het niet verder slijt. Waar keukengerei al niet goed voor is aan boord.
PJWM

donderdag 24 mei 2007, 1810 UTC
Dreigen helpt. Gisteren kon er zo nu en dan een beetje worden gezeild na graafwerkzaamheden in het vooronder: de genua 1 tevoorschijn getoverd, wordt die ook weer eens gelucht. In verband met de wind maakte JW een bonenschotel, en sindsdien gaat het heel behoorlijk. Afgelopen nacht hadden we zelfs 20 knopen wind (E-SE) en zeilden we met 1 rif in het grootzeil en de high-aspectfok. Snelheid over de grond 3 tot 4 knopen! (Tegenwoordig zijn we al blij als we 3 kts goedmaken...)
In verband met de feestelijke nadering van Suriname (al is het langzaam) serveerde JW broodjes zoute vis - mét peper en zuur. De kip moet nog even wachten tot we er echt zijn, want die hebben we uiteraard niet bij ons.
Nog 137 mijl te gaan maar over de grond is het meer want we halen de Surinamerivier niet in 1 keer. Waarschijnlijk komen we precies uit bij de Coppename (rivier) en dan kunnen we daar eventjes voor anker om bij te komen alvorens de laatste 80 mijl in twee slagen naar onze eigen uiterton te zeilen. Of 40 mijl over het strand te brommen als er geen wind is.
PJWM

woensdag 23 mei 2007, 1630 UTC
Gisteravond en de hele nacht heeft de wind in ongeveer alle hoeken gezeten. Natuurlijk zuidoost (waar we naartoe willen) maar zelfs... zuidwest. Dat bestaat hier niet, maar je ziet het. Het was niet veel maar we hebben er een uurtje op kunnen zeilen tegen de stroom in. Verder is het brommen geblazen. Dat geeft maar weinig voortgang want Miep is gemaakt om te zeilen, niet om te motoren. Kortom: we schieten voor geen meter op. Onze opties zijn: doormodderen naar Paramaribo maar als we moeten blijven motoren (waar het naar uitziet) hebben we daar in elk geval niet voldoende diesel voor, een tank- en ruststop maken in Nickerie (west-Suriname) of zelfs in Georgetown (Guyana). Dit laatste heeft natuurlijk niet onze voorkeur. Of het ergste geval: naar Trinidad, boot daar op de kant zetten en naar Suriname vliegen. Erg onhandig want de boot zit propvol spullen die we daar nodig hebben. Om maar niet te spreken van een behoorlijke slaapplaats voor de eerstkomende maanden.
PJWM

dinsdag 22 mei 2007, 1630 UTC
Vannacht zijn we eindelijk de 200-meterdieptelijn gepasseerd en zodoende een beetje uit de zwaarste tegenstroom geraakt. De snelheid over de grond schoot naar boven naar 4 knopen en meer! Vreugde alom en we hebben er maar een glaasje malaga op genomen. JW zelfs twee maar hij had dan ook geen wacht op dat moment (het was hondewacht en die is voor P: 0000-0400).
Met die wachten doen we 4 uur op en 4 uur af. Dit doen we als het rustig weer is en dan krijg je verdeeld over 2 off-watches genoeg slaap terwijl degene die op wacht is, niet direct omvalt. Als het ruiger wordt, worden de wachten korter. We hebben weleens wachten van 30 minuten gedraaid maar dat was tijdens een Kanaalrat 15 jaar geleden. Een uitzondering dus. Gelukkig heb je hier in de Carieb geen Kanaalratten. Wel hurricanes, maar in die periode (1 juli t/m 31 oktober) blijven we buiten dat gebied. Vandaar dat we nu ook teruggaan naar Suriname.
Vannacht zijn we een flink eind zuid gekomen en dat betekent dat we in de grote regentijd zijn beland. Met bijbehorende smerige buien natuurlijk. Vandaag meteen al tijdens de ochtendwacht van P en JW kwam (gelukkig) meteen z'n bed uit. Meer dan 25 knopen wind dus tweede rif in het grootzeil. Na een uur was alle wind op en moesten we brommen en vervolgens schiftte de wind ook nog naar SE, dus nu ligt Suriname recht in de wind. Kruisen helpt niets want we blijven de hele tijd 90° op onze gewenste koerslijn varen. Pas op de plaats dus, en wachten op betere wind. Het kan alleen maar beter worden. Nog 281 mijl te gaan, het wordt een hele lange (en vervelende) zit.
PJWM

maandag 21 mei 2007, 1920 UTC
Helaas zakte gistermiddag de snelheid over de grond al gauw in tot 3 kts. Op aangeven van de Visual Passage Planner (computersoftware waarin alle wind- en stroomgegevens zitten) zijn we toen maar eens pal zuid gaan koersen om de Guyana Stroom zo snel mogelijk over te steken. Dichterbij de kust is ie namelijk minder sterk. Maar het probleem om daar te komen... vannacht hebben we wel redelijke voortgang geboekt maar vandaag overdag is het weer uien: 2,5 kts!!! We hebben zojuist voorzeil gewisseld (de #2 erop), maar we halen daarmee net 3 knopen over de grond! Nog 346 mijl te gaan... het wordt een lange zit.
PJWM

zondag 20 mei 2007, 18.25 UTC
De laatste etappe (tenzij we nog een stop moeten maken in Nickerie). Van de rastaboys kregen we bananen, mango's en een papaja voor onderweg en JW heeft twee maaltijden voorbereid. Vaak doen mensen dat omdat ze niet willen koken als de boot een beetje hobbelt, maar bij ons is de overweging: hitte. Vooral op een aandewindse koers en met die klotsgolven van de zware stroming! Alle dekluiken moeten dicht, luchthappers van de wind (en golven) af gedraaid, er is absoluut geen ventilatie. Kortom: het is binnen niet te harden. Overdag is het te heet om te slapen want je drijft je bed uit. Kun je je voorstellen dat in het kombuis staan dan ook geen pretje is.
Afstand 450 mijl naar de uiterton van de Surinamerivier, koers 150°. Wind 110°, dus met een knikje in de schoot net niet bezeild. En natuurlijk tegenstroom! Springtij, ruim 2 knopen en in de buurt van Tobago 4 (volgens de zeekaart). Die Guyana Current is niet voor de poes.
Een gevecht om de kop van Tobago te ronden, we moesten wel 6x overstag. En nu verdwijnt Tobago maar langzaam achter ons an de horizon, omdat we (door de tegenstroom) maar 4,5 knopen over de grond afleggen (8 km/u). Nog 426 mijl te gaan (volgens de GPS op dit moment nog 102 uur en 50 minuten).
PJWM

woensdag 16 mei 2007, 1700 UTC
Die Guyana Stroom is niet voor de poes. Dat vermoedden we op de heenweg al, toen we met meer dan 8 knopen over de grond naar Tobago denderden... Naarmate we zuidelijker kwamen werd het erger en hoewel Miep ook nukeihard doorkachelde was de een SOG zo nu en dan niet meer dan 3,0 knopen! Reken maar uit dus. Zonde van al die energie!
Inmiddels hebben we nagerekend waarom de Visual Passage Planner ons vanuit St.Lucia niet rechtstreeks naar Suriname stuurt, maar via Tobago. Daardoor zijn we namelijk eerder uit de zwaarste stroomgebieden en zeilen we het restant onder de kust, "over het strand", waar het beduidend rustiger zal zijn.
Nu na een behoorlijk zware tocht van 28 uur en 110 mijl (da's 3,9 kts oer de grond gemiddeld, dus we hebben nog eens 60 mijl stroom doodgevaren), zijn we eindelijk aangekomen in Charlotteville, Tobago. Hier gaan we een nachtje (of twee nachtjes) lekker slapen en dan hervatten we de reis naar Suriname. Langs het strand. Misschien is er nog wat leuks te zien?
PJWM

dinsdag 15 mei 2007, 2100 UTC
De aangekondigde windschift is inderdaad gekomen, ongeveer 15 graden gunstiger. Dus nu zeilen we op een koers van 170° met een knik in de schoot (60° aan de wind) richting Tobago, een tochtje van 110 mijl dus een nachtje doorvaren. De snelheid over de grond is daardoor ook beter dan bij de vorige poging: wel 4 kts. Tja, tegenstroom hè. Hoeveel precies weten we niet want het log doet het nog steeds niet (het blijkt aan de transducer te liggen) maar het zal ongeveer 1,5 knoop zijn. De high-aspectfok sleurt Miep goed door de hobbelige zee, al werd het gelukkig een stuk beter toen we bij de eilandjes vandaan raakten.
Nog 80 mijl te gaan.
PJWM

vrijdag 11 mei 2007, 2300 UTC
Vandaag een poging gewaagd richting Tobago. Koers 170, afstand 110 mijl. Weerbericht en gribfiles (op basis van isobaren door een computer gegenereerde windvoorspellingen) spreken elkaar de laatste tijd continu tegen. Als het weerbericht E geeft, geven de gribs SE en andersom. We zijn in principe geneigd de voorkeur aan het weerbericht te geven, tenslotte is dat een interpretatie van gribs e.a. gegevens. Ingewikkeld verhaal maar het komt erop neer dat we het even hebben geprobeerd, maar moesten constateren dat de wind niet gunstig genoeg was. Dus een lekker eindje gezeild en weer op tijd voor de zonsondergang terug in Bequia. Misschien zondag-maandag-dinsdag nog eens proberen?
PJWM

woensdag 9 mei 2007, 1800 UTC

Maandag uitgeklaard op St.Lucia om dinsdag te vertrekken, maar louloene; de startmotor zei "klik" en JW zei iets heel anders maar het kwam wel helemaal van uit zijn tenen. Bijboot maar weer opgepompt en naar de kant om een deskundige te raadplegen/ophalen. Het bleek een los contact te zijn, dus niet iets ernstigs en dan maar vandaag vertrokken.
Helaas zit het ook met de wind niet mee, want net nu wij op huis aan willen, heeft ie besloten in het zuidoosten te gaan zitten. En dat is precies waar wij naartoe willen! Vandaar dat we nu nog eventjes terug naar Bequia zeilen (70 mijl), want dat is een leukere plek dan St.Lucia om wat rond te hangen tot de wind een beetje gaat meewerken. Het ziet ernaar uit dat dat ongeveer a.s. zondag zal zijn.
PJWM
This e-mail service was powered by www.flexwindow.com Terug naar boven
Naar de index Log/Reisverhalen