Trinidad-St.Maarten

Onze Scheepsberichten zijn een on-line en bijna "live" verslag van de vorderingen en van het reilen en zeilen aan boord tijdens een lange overtocht. Ze bestaan uit e-mails die we via de HF-radio hebben verzonden naar onze website en ze zijn hiernaast geplaatst. Het meest recente bericht bovenaan. woensdag 30 maart 2011, 17.00 LT
Eindelijk weer eens een aangename zeildag! Maar ja wat wilje, bakstagwind 18 kts... een mooie eindsprint naar St.Martin. Niet Sint Maarten, want we liggen in het Franse deel, in Marigot Bay dat overigens net als Simpson Bay aan de NL kant via een brug toegang geeft tot een en dezelfde Simpson Bay Lagoon. Alleen de brug- en havengelden verschillen hemelsbreed! Een belachelijke situatie natuurlijk.
We hebben 2 trays Stag (bier van Trinidad) en 2 potten mango amchar voor onze vriend Richard bij ons, en het mooie is dat we precies zijn geland op happy hour; dus hij zal zo wel arriveren met z'n dinghy.
PJWM

dinsdag 29 maart 2011, 16.00 LT
Gisteren uitgecheckt bij immigrations, customs en port authority en we dachten al alles gehad te hebben want bij aankomst een straf bedrag betaald, nu wilden ze nog ruim 3x dat bedrag van ons incasseren! Bij aankomst hadden we blijkbaar alleen betaald voor een "cruising permit" (ja je moet creatief zijn om geld te maken), en nu werd er havengeld geheven (we lagen aan ons eigen anker), garbage disposal en uitklaringskosten van maar liefst 50 USD. Belachelijk, dus de laatste keer dat we in Antigua zijn geweest. Toch diezelfde nacht waren we er nog want hoewel we hadden gemeld dat we vertrokken, vertrokken we alleen naar een andere baai. Lekker puh.
Bleek een geweldige plek te zijn en met gratis WiFi, dus Antigua gaat ons nog wel terugzien!
Vandaag een lange trip naar St.Barths (75 mijl) kortom vroeg uit de veren. Helaas werkte de wind niet erg mee, dwz te weinig om nog bij daglicht aan te komen. We dachten Miep een tandje harder te laten gaan door de bezaansspinnaker te zetten, maar de vreugde was van korte duur want een plotselinge bui blies ons schattige aapje (zware broach) geheel uit de lijken. Dus gegijpt en koers verlegd naar Nevis.
Raar weer vandaag. Weinig wind (12 kts) maar wel een aantal dikke buien. Nevis is een soort grote puist en daar waait het ook leuk omheen, maar gelukkig hebben ze hier gratis moorings neergelegd. Wel verstandig want we kunnen de natte kapotte aap niet aan dek drogen want dan waait ie weg. Hopelijk waait de rumcola straks niet ook uit onze glazen.
PJWM

donderdag 24 maart 2011, 15.45 LT

Omdat JW gisteren jarig was zijn we heel strategisch in Guadeloupe gebleven vanwege culinaire genoegens. Vannacht draaide de wind en veroorzaakte nog heviger valwinden in Deshaies dan eerder, kortom: opnieuw een onrustige nacht.
Gevolgd door een onrustige zeildag, want omdat de wind was gedraaid was Antigua nu bezeild en zeilden we dus weer aan de wind (met ene knik in de schoot, dat wel). Stokbroodjes met Franse kaasjes onderweg, het kan erger. En aangekomen in Antigua werden we enthousiast verwelkomd door Hans en Anja van de Fiddlesticks. We wisten dat ze in de buurt waren maar dachten dat hen op St.Maarten te treffen, dus toch onverwacht. Maar JW spotte hun boot onmiddellijk (net als zij ons blijkbaar). Handig, zulke haviksogen, terwijl P voor elk wissewasje een andere bril op moet zetten.
PJWM


dinsdag 22 maart 2011, 15.00 LT
Een beetje een zware nacht achter de rug want ankeren bij de Iles des Saintes is meestal niet zo'n genoegen. Het is er diep en winderig en er was ook een noordelijke swell, dus rollebollen gagarandeerd.
Het zeilen maakte vandaag veel goed: het eerste stuk was halve wind tot we naast Guadeloupe lagen en toen draaide de wind naar west. Is wel gebruikelijk aan de zuidwestzijde van de eilanden hier, maar hij bleef de hele middag west/zuidwest, dus lekker zeilen. De boten om ons heen hadden het niet zo door dus die bromden natuurlijk gewoon.
Meer noordelijk draaide wind natuurlijk weer naar noordoost en werd lekker hard dus sportief kruisen met een rif in het grootzeil tot slot. (Vanwege de golven maakten de boten om ons heen wel slagen tijdens het brommen.) Vlak voor de baai van Deshaies giert het om je oren omdat de hoge berg hier op de noordwestpunt flinke windversnellingen geeft, maar we liggen nu prachtig voor anker in 8 meter diepte, in wit zand dus het water om ons heeft heeft zo'n idyllische groenblauwe kleur. Wel fijn bij de borrel straks. En de eendenborstfilet, als owru yari feestmaaltijd voor JW. Helaas staat er te veel wind in de baai om morgen te pavoiseren, maar hij vindt dat niet zo erg. Wij zullen in plaats daarvan onder de bakboordszaling vlaggen: JW 58.
PJWM


maandag 21 maart 2011, 14.00 LT
Vandaag maar een klein stukje gezeild: 20 mijl maar wel hoog aan de wind want de wind is weer strak noordoost. Wind 18 kts dus een rif in het grootzeil en de high-aspect fok erop. We liepen als een trein maar die passages tussen die eilanden zijn van die klotsbakken dus we kregen wel wat zeperds in de kuip. Getver.
Nu liggen voor anker bij Les Saintes, altijd een beetje problematisch vanwege draaiwinden in de baai en diep. Ons anker ligt op 11 meter dus JW heeft alle ketting eruit gegooid. Moet ie morgen allemaal ook weer binnen lieren, met het handje want wij zijn niet zo modern. Een elektrische ankerlier is wel een diepe wens van hem, misschien leuk voor z'n verjaardag overmorgen?
Wat trouwens wel heel erg was, was dat we moesten lunchen met het vieze brood van Dominica, want het was al half twee toen het anker erin zat en dan moest de bijboot nog worden gelanceerd, en het motortje, en die Fransen liggen dan natuurlijk allemaal heerlijk te knorren want op de Franse eilanden hebben ze net als in Europe si
ësta...
PJWM

woensdag 16 maart 2011, 16.15 LT
Maar weer vroeg op om de dagelijkse 55 mijl bij daglicht te kunnen doen. We konden ons herinneren dat we vorig jaar bij het noordpuntje van Martinique nogal op onze kop hebben gestaan, maar volgens de windvoorspellingen van gisteren (die van vandaag konden we gezien het vroege uur nog niet ontvangen) zou de wind aanzienlijk minder hard zijn dan gewoonlijk - normaal 20-25 kts, nu 15 kts. Maar nee, hij was gewoon 20-25 kts. Rif in het grootzeil, de high-aspect en een knik in de schoot: 60 graden aan de wind is Mieps favoriete koers dus we spoten er als een raket vandoor. We voeren op met flink wat bootjes en we gingen het hardst van allemaal!
Aangekomen in de luwte van Dominica was het natuurlijk weer uit met de pret - en ook met de zeperds gelukkig. Hier in de tropen heb je je luiken liever open dan dicht! Gelukkig waren de windgoden zo wijs om deze tijdelijke windstilte uit te delen tijdens de lunch, zodat we in alle rust van ons stokbroodje met geitenkaas en honing (even onder de grill) konden genieten. En toen ging het weer gewoon hard waaien!
Dominica is ons favoriete eiland: onbedorven qua natuur en vooral qua mensen. De boatboys noemen zich hier "guides" en dat zijn ze ook want ze hebben zelfs enige opleiding via het tourist board. En ze zijn veel meer gastheren dan oplichters zoals we meemaakten op St.Lucia. "Onze" boatboy hier is Fire dus dat konden we meteen melden aan de gewillige meute die allemaal hun diensten aan ons wilden verkopen. Fire is wat minder vooruit te trappen dan de rest, dus wel lekker rustig ook voor ons. (Hij was dan ook niet in zicht vanmiddag.) Bovendien hebben we hier nog een (echte) boatboy voor de kleinere klusjes zoals fruitverkoop en vuilnis ophalen, die zich door de baai voortbeweegt op een surfplank. Leuk om ze allemaal weer te zien!
En als herinnering aan ons kortstondige verblijf op Martinique (niet eens ingeklaard, terwijl het daar het makkelijkst is van alle eilanden: een doe-het-zelf ding in ongeveer elke internetshop) staat er vanavond magr
êt de canard op het menu. Eendenborst, JW is er een kei in om die mooi medium/rare te bakken. Vijf minuten zachtjes bakken (smelten) op het vette vel en kort keihard bakken aan de andere kant. Bon appétit!
PJWM


dinsdag 15 maart 2011, 16.50 LT

Alweer een uiterst kalme zeildag gehad, zelfs niet eens hoeven reven! Hoewel Martinique geografisch nog bij de windward islands hoort, kon er toch een knik in de schoot - denkelijk omdat we naar de noordpunt koersten, die eigenlijk nogal NW ligt - en liepen we regelmatig >7 kts. Voor de baai van Fort de France moest er wel worden gebromd, want daar staat een hoge bergketen naast en de windschaduw daarvan is aanzienlijk. Maar elluk nadeel hep z'n voordeel: de koelkast vaart daar w
èl bij.
Inmiddels ligt het anker op de bodem bij St.Pierre maar het is nogal diep (8,5 meter) en we weten van vorige keren dat een duik naar het anker geen resultaat oplevert in de zin van dat je kunt zien of het goed is ingegraven. Wel de 2000rpm-test achteruit met glans doorstaan en extra ketting gezet (dus alles). En even wachten met van boord gaan, al popelen we om onze alle items van onze boodschappenlijst te kunnen afstrepen. Stokbrood, gezouten boter, emmenthaler, camambert, roquefort, eendenborstjes, achterham, artisjokken, creme fraiche, etcetera.
PJWM


maandag 14 maart 2011, 17.30 LT

Waarom is het altijd zo dat je bijna nooit verder komt dan gedacht, en zelfs niet eens altijd op de plek waar je naartoe wilde? Vandaag om 06.30 vertrokken uit Bequia met bestemming St.Lucia, maar dan wel met Rodney Bay in gedachten (noordwest punt). Afstand 70 mijl, moet kunnen. Voor Caribische begrippen rustig weer (wind 15-18 kts), gereefd grootzeil en high-aspect fok en een bezeilde koers hoewel meestentijds hoog aan de wind. Ging goed tot we bij St.Lucia kwamen en de wind wegviel omdat we in de windschaduw van het eiland kwamen met heel vreemde winddraaiingen. Echt vreemd want aan een beetje veranderlijke wind zijn we heus wel gewend. In elk geval was het al bijna 5 uur dus dan maar Soufri
ère aangelopen aan de zuidwest punt (15 mijl zuidelijker). Mooie plek, vlak onder de Pitons, het kan erger.
De boatboys waren hier altijd al een beetje hebberig maar nu is het zo erg dat we besloten hebben dat dit wel de laatste keer is dat we hier zijn geweest! Boatboy 1 eiste "a little 40 EC" voor het vastknopen van onze touwtjes aan de mooring van zijn handlanger, die 60 EC eiste als liggeld. De boatboy 15 gegeven en de mooringeigenaar 40, nog steeds veel te veel (15 euro totaal).
Morgen maar gauw naar stokbroodland! Ook duur, maar daar weet je waarom.
PJWM


dinsdag 8 maart 2011, 17.00 LT

Vanmorgen werden we gewekt door Mayreau Patrol met de vraag of we wel een vlaggetje van St.Vincent hadden... Tuurlijk heren, even vergeten bij nachtelijke aankomst. Vervolgens kwam een Amerikaans echtpaar op ons af stuiven want ze wilden ons e-mailadres omdat ze gisteravond "a most beautiful picture" van Miep hadden gemaakt bij aanzeilen van de baai bij zonsondergang... Ja dat is het mooie van Miep, altijd complimentjes en heel veel foto's. Zal je niet meemaken als je rondvaart in een Hunter ofzo. Daarna het reeds motorzeilende contingent afgetroefd door er keihard langs te zeilen met gereefd grootzeil en high-aspectfok. Omkijkend zagen we dat er aarzelend toch wat genua's werden uitgerold, maar al snel verdwenen ze weer en daarmee ook hun boten aan de horizon (achter ons). Dus Miep gaf ze mooi het nakijken!
Na een prettige zeiltocht (we moesten nog wel wat kruisen, vooral ook omdat de wind zich al begon te bewegen naar die akelige hoek waarin ie de komende dagen gaat blijven) aangekomen in Bequia en ten anker naast de Ambler van Cora en Stan, vrienden die we in Suriname hebben ontmoet en vorig jaar ook hier in Bequia. Ze zijn muzikanten, vormen een tweemansformatie en spelen liefst funky jazz. We liggen ongeveer onder het restaurant waar ze 4 avonden per week optreden, dus dat wordt genieten.
PJWM

maandag 7 maart 2011, 16.30 LT
Afgelopen weekend was het nieuwe maan en het springtij daarvan heeft ons behoorlijk parten gespeeld. We werden zo verschrikkelijk weggezet, 30 of 40 graden alsof het niets is. Het leek ons dat we vanuiit Trinidad makkelijk vandaag op Bequi hadden kunnen zijn maar nu zeilen we af op Mayreau. Morgen maar weer een nieuwe poging. Het vervelende is ook dat de wind zich nogal misdraagt, d.w.z. gaat de komende dagen in een zeer ongebruikelijke hoek zitten: NNE. Al onze oude logboeken hierop nagekeken maar dit nog nooit meegemaakt. ENE is normaal voor de tijd van het jaar... scheelt een slok op een borrel. Die we dus almaar niet krijgen omdat we moeten ploeteren tegen de stroom.
PJWM

zondag 6 maart 2011, 18.00 LT
De klotedag van gisteren had nog een staartje want tijdens de hermontage van de wc-pot brak er ook nog een stuk van af. Gelijmd. JW had het helemaal gehad, en toen belde Peter met de vraag of we zin hadden om met hem uit eten te gaan. We hadden de bijboot al opgeruimd maar zijn crew bracht ons keurig in de captain's launch en haalde ons ook weer op! Eind goed al goed, maar wel allebei vreselijk slecht geslapen.
Vanmorgen vertrokken om 08.30 en de wind zat in de goede hoek. Bovendien kwamen we makkelijk uit de Boca del Dragon want het juiste moment: 1 uur na HW. Net een beetje tij mee eruit en geen heftige stroming voor de deur. Rustig weer dus het zeilen gaat perfect, alleen is de wind gedurende de dag wel gekrompen en beleven we forse dwarsstroom die ons 25 graden de verkeerde kant uit zet. Kortom: waar we zullen eindigen weten we nog niet.
PJWM

zaterdag 5 maart 2011, 17.00 LT

WAT EEN GEKLOOT! Vanmorgen constateerden we een heleboel water in de bilge. Waar komt dat nou weer vandaan??!! We dachten via het toilet, dus het hele ding gedemonteerd. Niet zo'n prettig werkje in een benauwde badkamer in de tropische hitte. Maar inderdaad, toen de plee eruit was en alle slangen los (de wc-pomp is tevens bilgepomp) liep er geen water meer in de bilge, m.a.w. het ding had telkens het restje water (dat na het toilet doorpompen altijd in de pot blijft staan) uit de pot gezogen en in de bilge geloosd, waarschijnlijk door een wellicht niet 100% afsluitende kraan (JW had er een beetje aan gedraaid toen hij op de kant de bilgepomp testte). Nou ja, het kon erger. Dus de hele boel weer gemonteerd, JW is er feitelijk nog mee bezig. Want het klinkt allemaal makkelijker dan het is: alles zat zoals gewoonlijk muurvast en/of boutjes/moertjes ongeveer onbereikbaar.
Ook moest de laatste hand nog worden gelegd aan de Windpilot: het vastzetten van wat mini- maar zeer belangrijke onderdelen. Hiervoor stapte P in de bijboot die heftig op- en neerging onder de spiegel want Chaguaramas is een onrustige baai. Maar na lang klooien zat het goed.
Houdt het nou nooit eens op met een boot, vraag je je soms af. De raampjes lekken ook nog steeds (het ging regenen dus toen konden we dat ook mooi constateren).
Lichtpuntje: rijst met sajoer lodeh en krokante kip voor de lunch. We hebben een pot sambal manis gedoneerd, want die kun je op Trinidad niet kopen. En drie zakken toffees en lolly's. Het diner zal ook wel weer iets pedis brengen... Wel heerlijk, afgemeerd aan zo'n drijvend hotel met warme douche en natjes en droogjes op hun tijd. Waarom gaan we morgen eigenlijk zeilen??
PJWM

vrijdag 4 maart 2011, 15.30 LT

De Windpilot is weer in orde en Peters Indonesische crew heeft 'm gemonteerd.
Na de lunch (rijst, omelet en groentecurry met rode pepers, ja we hebben een uitstekend kosthuis) uitgecheckt bij Immigrations en Customs, nog wat laatste boodschappen voor Miep (bij Budget Marine) en onze eigen inwendige mens (bij Hi-Lo) zijn we klaar voor vertrek. Zondag, want er zijn nog wat lekkages op te lossen (raampjes). Dus vandaag nog een diner met waarschijnlijk weer pepertjes... en morgen ook nog wat pittige maaltijden... Het noodles-ontbijt (met pepertjes) hebben we vanmorgen nog kunnen afwimpelen. Die mannen zijn werkelijk geweldig gastvrij en we hebben al gedreigd nooit meer te vertrekken als ze zo doorgaan. Vinden ze ook geen probleem, alleen jammer dat we die gezellige poesjes niet meer aan boord hebben want die vonden ze toch wel heel erg leuk. Ha! Rita en Roberta! Ze wisten zelfs hun namen nog! En dat ze gek waren op verse tonijn...
PJWM

donderdag 3 maart 2011, 15.30 LT

We drijven weer! Na drie weken en twee dagen klussen! We zouden nog voor de lunch in de travellift worden gehangen zodat we in lunchtijd nog wat antifouling konden smeren waar de stempels hadden gezeten, maar volgens oud-Trinidads gebruik leed ook dit gebeuren aan uitstel en was de tewaterlating na de lunch. Alle arbeiders buitengewoon behulpzaam en we tuften vlot naar onze natte ligplaats - naast Rebound, Makmoor en Atlantic Warrior, de tonijnschepen van Peter. Hartelijke ontvangst door de crew die meteen wilden weten hoe het met de poesjes ging... Volgens Javaans gebruik koffie met veel suiker en het diner wordt over een half uurtje bereid. Tonijn hopelijk!
De Windpilot is nog even in handen van Peter, die het project had overgenomen van JW - die er helemaal wanhopig van werd. De reparaties die er nu aan worden gedaan zijn ook niet eenvoudig uit te voeren voor iemand die geen bankwerker is: de 10 mm bouten waarmee het geheel vastzit worden vervangen door 12 mm exemplaren. Dus uitboren, bussen erin en nieuwe schroefdraad tappen, een aardige klus en waanzinnig aardig van Peter dat hij dit voor ons doet (laat doen)!
Hopelijk is het ding gauw klaar want het liefst willen we van het weekend nog weg. De wind is namelijk tijdelijk in het oosten gaan zitten en de dag na carnaval is hij weer gewoon noordoost; een slechte hoek als je naar het noorden wilt met dwarsstroom uit het oosten. Jammer dan van carnaval, maar volgend jaar weer een kans. Ten minste, we gaan ervan uit dat de boot dan echt nog niet is verkocht.
PJWM

vrijdag 25 februari 2011, 16.00 LT

De tijd vliegt maar we verzetten dan ook bergen werk. JW heeft de Autohelm stuurautomaat (de elektrische) weer aan de praat gekregen, en is nog bezig met de Windpilot (de windvaanstuurinrichting). P heeft het beheer overgenomen van de bijboot, waar JW helemaal wanhopig van werd, en enkele lekjes gerepareerd en verdachte plakkers vervangen door nieuwe. Nieuwe bezems vegen schoon en hopelijk vertoont ie komend seizoen geen kuren meer. Miep ziet er ook weer netjes uit. De antifouling zit erop en komend weekend gaan we de motor laten proefdraaien.
Ook nemen we tijd om zo nu en dan eens wat anders te doen. We hebben deze week namelijk een auto tot onze beschikking! Die van Peter, de tonijnvisser annex katten-naar-Suriname-smokkelaar, die momenteel op zakenreis is naar Miami. Dus we zoeven comfortabel rond met tassenvol boodschappen, want we hebben enorm ingeslagen en alle zware dingen die we nu al aan boord hebben, hoeven we straks niet te sjouwen als we weer op onze benenwagen zijn aangewezen. Ook de gasflessen laten vullen en een paar toeristische uitstapjes gemaakt. Kortom: we vermaken ons ook als we niet werken!
En de koelkast draait op volle toeren zodat we aan het einde van elke werkdag kunnen genieten van ijskoude rumcola's.
Als alles loopt zoals we hopen, denken we dat Miep woensdag te water gaat.
PJWM

vrijdag 18 februari 2011, 18.00 LT

Alweer een week voorbij. Op elektrisch gebied veel vooruitgang geboekt (en een financieel dieptepunt bereikt) met na de nieuwe accu's ook een nieuwe acculader, inclusief vele uren werk want er moest wel eea worden herzien in de bekabeling. Resultaat is onder meer dat problemen zoals we hadden met de koelkast die niet wilde aanslaan als we niet aan walstroom lagen (en waar lig je dat nou in de Carieb?) zijn opgelost en we hem straks gewoon kunnen laten draaien op ons zonnepaneel. En meer problemen waarvan we niet eens wisten we die hadden, behoren nu tot het verleden.
Ook hadden we last met de laptop, die weer een nieuwe is en onder Windows 7 niet via de oude USB-to-serialkabeltjes wilde praten met Pactor-modem/kortegolfzender (Winlink) noch met NMEA (GPS). Hemel en aarde bewogen en vrienden ingeschakeld die de kabels uit NL gingen opsturen, maar vandaag kwam de elektraman met twee werkende kabeltjes aan! P helemaal gelukkig natuurlijk.
Ons reddingvlot hadden we eind vorig seizoen weggebracht ter keuring en dat is weer helemaal up-to-date.
Het kajuitdak is erg netjes geworden en P is nu de romp aan het poetsen. Lekker klusje in de hitte...
JW heeft allerlei onverwacht extra werk zoals de windvaan die we binnen hadden gelegd (tegen diefstal) en die volledig is vastgerot, en meer van dat soort vervelende dingen.
En 's nachts worden we getergd door muskieten, die v
éél agressiever zijn dan hun collega's in Suriname...
Eind volgende week misschien te water?
PJWM


vrijdag 11 februari 2011, 21.30 LT

De accu's wilden niet vol raken want ze waren een beetje te oud voor de reanimeerttruc (2005-2006 en 2007) en stonden daarmee toch wel op de nominatie om te worden vervangen. Vandaag werden drie nieuwe accu's gebracht en de bijbehorende elektrotechnicus constateerde en passant dat de acculader stuk is. Waarschijnlijk zit het probleem in de verschillende frequenties die wereldwijd worden gehanteerd: Europa 220V bij 50Hz, USA 110V bij 60Hz. De Caribbean volgt de US en levert indien gewenst wel 220V, maar bij 60Hz. En het is zeer waarschijnlijk dat onze Europese acculader daaraan is overleden. Dus volgende week nog meer eens extra in de buidel tasten voor een nieuwe.
Intussen hebben we alle teak van het kajuitdak af gesloopt en de resterende epoxylijmresten afgekrabd. Een laag polyesterhars met microballoons om het geheel uit te vlakken, straks drie lagen verf en antislipzand en Mieps dak is weer helemaal netjes.
Al is IMS (de werf waar we staan) wat achteraf gesitueerd, aan lekker eten ontbreekt het ons niet. Naast ons is een scheepsbedrijf met een soort kantine waar een dame rond 12 uur 's middags uitstekende maaltijden serveert. Rijst met kip, rund of vis, aardappel- of macaronigratin en frisse salade voor 3 euro. Met z'n 2-en is 1 portie ruim voldoende. Prettig want dan hoeven we 's avonds, na een uitputtende werkdag, niet nog eens uitgebreid in de keuken te staan en volstaan we met "koude" maaltijden zoals tortilla's met koolsla, paprika, ui, sardien en knoflooksaus. Wijntje erbij... met die lijn wordt het voorlopig niks.
PJWM

dinsdag 8 februari 2011, 18.45 LT
We zijn weer aan boord! Vanmorgen (zeg maar: vannacht) ging om 02.15 de wekker en een uur later waren we op weg naar Zanderij. Korte vlucht want Trinidad is niet ver van Suriname en in anderhalf uur (met nog even een dutje) waren we in Port of Spain. Van de douane mochten we onze limoentjes uit eigen tuin niet binnen brengen, dus afgestaan. We wisten al dat die gasten hier lastig zijn met katten, maar zeuren over 3 piepkleine stukjes fruit, tssssjjjjj!
We waren wel een beetje bezorgd dat de heftige tropische regens veel vocht en schimmels in Miep hadden veroorzaakt, maar het viel allemaal reuze mee. Een jaar onbewoond op de Surinamerivier heeft een 10x erger resultaat. Wel vervelend is dat de acculader het blijkbaar heeft begeven want de accu's waren compleet plat. Ze staan nu aan een dikke lader van de werf en we hopen maar dat de prik er in blijft. Nog vervelender is dat het teak van het kajuitdak ongeveer los ligt. JW had het vorig jaar helemaal opnieuw vastgelijmd maar niet met Sikaflex want dat is in Suriname niet verkrijgbaar. Bison montagekit is dus niet goed genoeg. Plan is om het hout er maar compleet af te slopen en een epoxy/zandlaag erop te leggen.
Aangezien we op het vliegveld van Immigrations een clearance hebben gekregen voor 2 dagen, hebben we de bureaucratische rompslomp van het inklaren in Chaguaramas nog even vooruit geschoven naar morgen. Eigenlijk belachelijk dat dat 2x moet als je op een boot zit.
JW kookt nu rijst (gekregen van een dame die om de hoek snacks verkoopt) met "visjes": mosselen, inktvis en geroosterde paprika. Paella dus eigenlijk. Want tot ons grote geluk ontdekten we dat we nog mega voorraden hebben! En zelfs nog 2 flessen wijn! We staan namelijk bij de goedkoopste werf, heel ver weg van winkels en restaurants... (Goed voor de lijn!)
PJWM

This e-mail service was powered by www.flexwindow.com Terug naar boven
Naar de index Log/Reisverhalen