St.Maarten en terug naar huis

Onze Scheepsberichten zijn een on-line en bijna "live" verslag van de vorderingen en van het reilen en zeilen aan boord tijdens een lange overtocht. Ze bestaan uit e-mails die we via de HF-radio hebben verzonden naar onze website en ze zijn hiernaast geplaatst. Het meest recente bericht bovenaan. zondag 29 mei 2011, 23.00 LT
De uitwedstrijd Miep vs Wind&Sea United is glansrijk gewonnen door Miep met eindstand 7-3. Tenminste als je op elke 8 mijl een squall tegenkomt... Het begon al meteen bij het SW-puntje van Grenada, al was dat een kleintje van 25 kts. Maar de tweede was een heftige: tot 40 kts wind. Gelukkig slaat de regen de zee mooi plat dus dat scheelt dan weer. Squall 3 en 4 leverden elk 30+ kts op. Maar werden we door de eerste drie nog overvallen, voor nummer 4 waren we helemaal klaar en we hoefden dus niet voor de wind weg te lopen. Eerste doelpunt voor Miep. De rest van de punten kreeg zij omdat ze de rest van de squalls had weggestuurd. Van Grenada naar Trinidad is 80 mijl en over de laatste 50 mijl hadden we beslist geen klagen. Goed bezeild en JW kon rustig ons potje koken en op tijd opdienen.
Geland in Chaguaramas aan het drijvende eiland van Peters tonijnboten. Gelukkig was de crew op de hoogte gesteld van onze komst...
PJWM

donderdag 26 mei 2011, 14.30 LT
Vandaag alw
r een buitengewoon aangename zeildag! Wind 16-18 kts en met een knik in de schoot stoven we naar en langs Grenada. Alleen de laatste 5 mijl naar St.George waren hoog aan de wind, zelfs nog hoger want we moesten een slag maken. Dus een late lunch, maar wel met kaastosti's.
Toen we de baai inzeilden spotten we al direct de Rosemary, en Nina en Lennert stapten toevallig net in hun bijboot om boodschappen te gaan doen. Dus koelbox meegegeven zodat ze zo dadelijk terugkomen met ijsklontjes voor de caipirinha's. Op het weerzien!
PJWM

woensdag 25 mei 2011, 17.00 LT
Vandaag maar een klein stukje gezeild: 34 mijl van Bequia naar Carriacou. Maar met schitterend weer! Ruim bezeild en in een vlakke zee... een genot voor JW! We zouden ankeren bij Sandy Island, een klein strookje zand met inmiddels (na hurricane Ivan uit 2004) weer wat kokospalmen erop, maar dat was allemaal niet nodig: er zijn moorings neergelegd. Heel verstandig want de noordoost-punt is een prachtig snorkelgebied, eigenlijk een koraalrif. En die ankers maken dat allemaal kapot natuurlijk, tenminste als je te dicht bij gaat liggen.
Kortom: een dag die mag worden bijgeschreven in het niet zo heel erg dikke boek van "heerlijke tochten".
En nu is het 5 uur en de koelkast heeft vanmiddag gedraaid op het zonnepaneel, dus... rumcola!
PJWM

zaterdag 21 mei 2011, 19.00 LT
Om 7 uur anker op en langs St.Lucia gebromd tot er wind kwam. Inderdaad, zoals het hoort kregen we aan de zuidpunt van het eiland wind, maar dat duur de niet langer dan 10 minuten. En toen was het op. De stroom zetten ons 50 graden weg, en het was zo erg dat we na 3 uur varen nog overwogen om terug te keren en de dag van morgen een nieuwe kans te gunnen. Maar gelukkig kwam er toen een klein beetje wind. Het bleef lang tobben, motor aan, motor uit, genua inrollen en weer uitrollen, en de koelkast heeft hard moeten werken. Want als de motor draait, draait ook de koelkast want we gaan die kostbare stroom natuurlijk niet zomaar weggooien! Gelukkig kregen we het grootste deel van het rak tussen St.Lucia en St.Vincent prachtig zeilwind en tegen theetijd konden we genieten van ijskoude cola (met rum). Na 57mijl lieten we om kwart voor 7 (goeie timing, zonsondergang dus nog net een beetje licht) we het anker vallen in Admiralty Bay, Bequia. Onze vriend African kwam ons direct begroeten met de belofte later langs te komen, ja thuiskomen is leuk!
PJWM

vrijdag 20 mei 2011, 13.00 LT
Kort tochtje vandaag: 34 mijl met goede wind uit de goede richting dus dat was in 5 uurtjes gepiept. Op 60 graden aan de wind is Miep namelijk op haar best. Zo stoven we naar St.Lucia en gingen nog voor de lunch voor anker in een voor ons nieuwe baai: Anse La Raie. Een piepklein vissersdorp aan een verlaten strand, slechts 1 andere boot, helemaal geweldig.
Vanmiddag maar eens gaan kijken wat er op de kant te beleven is. Praatjes maken met de vissers enzo. En misschien is er vanavond wel een Fish Fry, tenminste ons staat zoiets bij dat ze dat hier hebben. Een soort braderie van en voor locals, uiteraard met vis i.p.v. vlees.
PJWM

woensdag 18 mei 2011, 17.00 LT
Eindelijk weer zeilen! Na een week te hebben stilgelegen in Case-Pilote... dus enthousiasme genoeg om naar Le Marin te rkuisen. Over de grond 20 mijl of iets meer, maar stik in de wind dus we hebben er wel 6 uur over gedaan. Gelukkig zeilden we op met een andere kruis-enthousiasteling, gebeurt niet vaak want de meesten brommen. Het was een spannende wedstijd en op een gegeven moment lagen we erg achter na een zeer ongunstige slag, maar opeens maakten we de juiste slagen op de juiste momenten en zo gebeurde het dat we bij de finish (het havenkanaal van Le Marin dus) voor hem langs kruisten! Onze opponent was een Farr 46 of nog groter, en hoewel we zagen dat de wedstrijd niet eenzijdig was, moet het toch een stelletje klunzen zijn geweest want zo'n boot moet rondjes om Miep heen draaien!
Enfin, na een leuke dag en twee ankerpogingen (van een vorig bezoek wisten we al dat de ankergrond hier allerbelabberdst is) hebben we maar een mooring opgepikt, in de hoop dat we eraan mogen blijven liggen.
Vanavond gezellig uit eten met JW's ouders, ter gelegenheid van de verjaardag van zijn vader (93!). Nou ja, met hen in gedachten dan, want ze hebben ons dan wel uitgenodigd voor een dineetje maar zij beleven hun deel ervan simultaan in Nederland. Iets ongezelliger maar het gaat om het idee en dan kunnen we na afloop leuk aan elkaar vertellen wat voor lekkers we hebben gegeten. Goed idee h
!
PJWM

dinsdag 17 mei 2011, 18.00 LT
Het feest van de verjaardag van JW's vader (93) werd voor ons nog vergroot met de genezing van de motor, die nu weer compleet werkend is dankzij Philippe, onze electric
n in Case-Pilote. Elf uur heeft hij eraan gewerkt en in die tijd alle draadjes losgehad en weer vastgemaakt (na schoonmaken van de verbindingspunten en spray, etc), diverse verbeteringen aangebracht, de oliedruksensor op zodanige wijze afgekoppeld dat er geen verdere schade kan ontstaan in de regulator van de dynamo (de eerder gelegdeby-pass heeft de weerstand in de regulator geen goed gedaan en dat was de oorzaak dat de accu leegliep), een extra relais aangebracht tussen de dynamo en de regulator waarmee leeglopen van de startaccu wordt voorkomen als de motor niet draait, enz enz. Gisteravond was hij klaar na elf uur werk en 's avonds kwam hij met zijn vrouw een borrel drinken op de goede afloop en met de belofte gauw naar Suriname te komen.
Vandaag zou een testdag van Case-Pilote naar Le Marin, 20 mijl, maar op de valreep toch nog in Case-Pilote gebleven omdat Philippe nog wat instructie moest geven omtrent aansluitingen. Ach wat maakt het uit...
PJWM

zaterdag 14 mei 2011, 13.00 LT
Tot overmaat van ramp bleek donderdag de startaccu plotseling geheel ontladen, en de bijzondere Martinique-stekker hadden we niet op voorraad. Gelukkig kon P er een lenen van een van de vissers.
Vrijdag de dertiende vond zeker dat we al genoeg door rampen waren geplaagd en bracht ons een naar het lijkt kundige electrici
n. Philippe spreekt helaas nauwelijks Engels dus P moet de hele tijd in haar beste school-Frans uitleggen wat de elektrische problemen zijn en hoe de systemen in elkaar zitten. Philippe heeft alles doorgemeten en contacten schoongemaakt, want daar scheen ook e.e.a mee mis te zijn door de corrosiebeestjes. Verder constateerde hij dat de oliedrukcensor inderdaad defect is en heeft een andere bypass gelegd zodat andere instrumenten het nu wel weer doen. De ontlading van de accu kan liggen aan de gecorrodeerde contacten en bedrading die niet helemaal "comme il faut" liep en dus zijn opgelost, maar het kan ook een defect zijn in de dynamo; die wordt maandag nagekeken door een expert.
De zoektocht naar een nieuwe oliedrukcensor duurt nog even voort, vanmorgen ging P met Philippe naar Fort-de-France maar daar verwezen ze ons naar Volvo Penta in Case Pilote, waar ze hem dus niet hebben, dat wisten we al. Wellicht is ie te vinden in Le Marin maar het liep alweer tegen winkelsluiting. (Op de Franse eilanden zijn de winkels altijd gesloten of bezig te sluiten.) Dus maar naar de boulanger gegaan en wat lekkere Franse stokbroodjes gehaald.
PJWM

donderdag 12 mei 2011, 18.00 LT
Natuurlijk! Morgen is vrijdag de dertiende dus hoe hadden we ooit gedacht dat die monteur zou komen? Vanmiddag diverse telefoontjes laten plegen door de Volvo Penta-secretaresse maar helaas, hij kan morgen niet, in het weekend uiteraard ook niet, en hij komt ook niet maandag en zelfs niet dinsdag. Woensdag zijn we de eersten. De Volvo-baas, aan wiens steiger we liggen, is er al lang achter dat we niet vertrekken voordat de zaken in orde zijn, en kwam zojuist met een tussenoplossing: morgenmiddag (vrijdag de 13e dus...) komt een electrici
n van het energiebedrijf, die blijkbaar wel vaker voor Volvo Penta inspringt. Ongetwijfeld zal hij niet alle problemen kunnen oplossen, maar wel enkele waarmee we al een eind zijn geholpen zodat we in elk geval naar Trinidad kunnen komen (250 mijl) en daar de zaken in orde laten maken door onze "eigen" jongens. En intussen liggen we hier veilig en gratis, hebben we zojuist allebei twee royale caipirinha's achterover geklapt, want het is hier zo heet dat we maar eens besloten onszelf te verwennen met ijsblokjes.
PJWM


woensdag 11 mei 2011, 16.00 LT

Frank, de baas van Volvo Penta Caribbean blijkt een koning zonder onderdanen, want hij heeft geen enkele monteur beschikbaar. Ze zijn "allemaal" (2 man dus) een grote klus aan het doen op St.Maarten! Hij verwees ons naar St.Lucia maar we hebben geen zin om 50 mijl te varen met een onbetrouwbare motor en te weinig wind uit alle hoeken behalve de goeie. Frank vond ons wel lastig maar we hebben nog wat van hem tegoed i.v.m. dat gelazer van vorig jaar met de saildrive, dus hij is wat gaan rondbellen en nu komt (hopelijk) vrijdag "de beste electrici
n van heel Martinique" speciaal voor ons naar Case Pilote. Ach en als ie vrijdag niet komt, eens krijgt Frank ook genoeg van het feit dat we in zijn marina een grote onbetaalde plaats bezetten dus hij is wel verplicht te zorgen dat het in orde komt. En als we weggaan zijn we nergens meer zeker van... dus nog maar eventjes bakken in de bloedhitte, die werkelijk verzengend is en een aanslag op onze drinkwatervoorraad.
PJWM


woensdag 11 mei 2011, 13.00 LT
Vanmorgen eerst Nina en Lennart uitgezwaaid en vervolgens ingeklaard op Martinique, boodschappen gedaan en diesel gehaald. Toen wilden we de motor starten... maar die deed het natuurlijk weer niet! Grrrrrrr. Gelukkig had ik (P) heel erg goed opgelet toen Lennart het ding fikste, en ik kreeg hem warempel weer aan de praat!!! JW was apetrots! Volgende stap is dat ik het hele onderhoud van de motor op m'n bordje krijg, maar zo ver zijn we godzijdank nog niet, ik heb al genoeg aan mijn andere twee extra klussen: de bijboot en het spelen voor elektrische ankerlier.
Het was 8 mijltjes brommen naar Case Pilote waar de Volvo Penta Carib hoofddealer zit, tegen de wind in want die was gewoon zuid en zuidwest. Belachelijk en hinderlijk bovendien. We arriveerden tijdens lunchtijd (dat is hier tussen 12 en 3) en behalve de secretaresse was er geen kip. De baas arriveert later vanmiddag zodat we de monteur niet eerder dan morgen verwachten. Dus we liggen hier nog wel even.
PJWM

dinsdag 10 mei 2011, 16.00 LT
Het is ook nooit goed: vorig jaar hadden we te veel wind, nu te weinig. Gisteren brommen, vandaag weer. Gelukkig dat de diagnose is gesteld en het pro bleem van de startmotor is opgelost... Morgen naar Case Pilote, waar Volvo Penta Caribbean resideert. Vandaag na een tocht van 35 mijl waarvan we meer dan de helft hebben gemotord, geland in St.Pierre. Met uiteindelijk wind uit SSE = 210 graden!!! Terwijl ie normaal oost is... En nu gauw een paar jerrycans vullen bij de dieselpomp!
PJWM

maandag 9 mei 2011, 18.00 LT
Na gisteravond een daverende beach bbq, vertrokken we vanmogen vroeg met hoofdpijn van de rumpunch. Geen zuchtje wind, dus brommen. We kwamen niet ver, want er bleek een storing: de dynamo laadde niet en daardoor deden allerlei andere dingen die te maken hebben met de motor, het ook niet. Toevallig maakten we gisteren kennis met Nina en Lennart van de Rosemary, en Lennart onthulde dat hij electrici
n is. Dus maar eventjes terug want een goed advies is nooit weg. Hij stapte meteen aan boord met zijn toolbox en probeerde (ook hoofdpijn natuurlijk) wijs te worden uit de wirwar van draden, want de installatie van de dynamo is ingewikkeld en afwijkend van zoals het normaal zit. (De schuld van Mastervolt, de fabrikant, wat heeft Hans Sunfish daarop gescholden toen hij het aanlegde met een niet kloppende gebruiksaanwijzing.) Morrelend aan de draadjes ontstonden er nog wat randproblemen zoals dat de motor ineens niet meer wilde starten. Om een lang verhaal kort te maken, Lennart kreeg het ding toch weer aan de praat, inclusief de dynamo met een bypass van de oliedruksensor (die later de oorzaak van de storing bleek). Maar onderweg kapte de motor er weer mee... Waarop de Rosemary door Nina vakkundig langszij werd gestuurd en Lennart op volle zee overstapte om opnieuw zijn trucs te doen. Want er was nog steeds geen zuchtje wind...
We legden aan in Roseau, aan de SW-kant van Dominica en opnieuw kwam Lennart aansnellen om te kijken of hij de zaak wat beter voor elkaar kon krijgen. Waarbij hij de finale diagnose stelde: oliedruksensor kapot en als gevolg daarvan laadde de dynamo niet. Het niet willen starten van de motor kwam door een gammel relais met een nog gammelere aansluiting, dus fluks vervangen en de aansluiting verbeterd.
Van dit soort gezeik met de motor worden we altijd helemaal gestresst, dus wat waren we blij en dankbaar dat Lennart zich zo voor ons heeft ingespannen. Want dat dit een zweterig klusje was, is zeker! Afgesloten met borrel en JW heeft lekker gekookt, en morgen naar Martinique naar de Caribische hoofddealer van Volvo Penta.
PJWM


donderdag 5 mei 2011, 15.00 LT
Bij het anker op gaan was er nog wel wat wind, maar zodra de zeilen waren gehesen en ontrold stortte het compleet in. Geen zuchtje en zo bromden we het hele eind langs Guadeloupe (15 mijl) over een spiegelgladde zee.
Naar Dominica is 40 mijl, en aangezien JW niet van brommen houdt, begon hij al snel te brommen over uitwijken naar Les Saintes. Een bij ons weinig geliefd stukje Carieb want winderig en diep, maar... "Ik heb nu toch een ankerlier" zei JW, waarmee hij mij (P) bedoelt want dat was tenslotte zijn verjaarscadeau: dat ik het voortaan op haal. Pfff, inderdaad soms wel zwaar werk en zeker bij Les Saintes waar je meestal in >10 m ligt.
Maar gelukkig wachtte de wind ons op aan de zuidpunt van Guadeloupe. Met maar liefst 20 kts! Dus we konden meteen reven. Vies weer onderweg, d.w.z. niet qua wind maar wel qua bewolking: ze hingen niet hoger dan 50 meter, leek het wel. En koud! Misschien wel 25 graden, bibberbibber. Gelukkig kwamen er om 1300 goed gevulde soepkommen met minestrone uit het kombuis, en nog een beetje meer wind zodat Miep een sprint inzette om nog voor theetijd thuis op Dominica te zijn.
PJWM

woensdag 4 mei 2011, 20.00 LT
Daar zijn we genadig van af gekomen! Vanmorgen weer bij het krieken van de dag uit de veren en bijna geheel bij daglicht de 76 mijl naar Pigeon Island (Guadeloupe) gezeild. Alleen het laatste uur moeten brommen vanwege windschaduw van het eiland. De wind was behoorlijk variabel, tussen NE en E maar alles was bezeild en dat is al een bijzonderheid op zich in deze tijd van het jaar, waarin de wind meest E en SE is. In twee dagen op Guadeloupe i.p.v. in 4 dagen, we zijn heel tevreden.
Toeristische attractie onderweg was natuurlijk Montserrat, waar de vulkaan recent is uitgebarsten. Speciaal voor de toeristen hebben ze in het getroffen gebied enkele huisjes neergezet en een informatiecentrum, en we zagen ze per helicopter worden aan- en afgevoerd. Want ook de wegen liggen bedolven onder de lava. Montserrat is nog steeds actief, twee jaar geleden hadden we gedurende twee weken telkens as aan dek terwijl we helemaal op Martinique waren! Nu geen as, al slaat de lucht wel op je longen. En stinken dat ding!!!!!
PJWM

dinsdag 5 mei 2011, 19.00 LT
We zijn op de terugweg. De boot is nog niet verkocht maar aangezien we St.Maarten wel helemaal gezien hebben en er een buitengewoon gunstig weatherwindow was met ENE wind, zijn we ontsnapt aan de klauwen van makelaar en aanstaande kopers.
Mooie wind en rustige zee (al vond JW het wel weer een klotsbende), ruim bezeild en St.Kitts verwelkomde ons met een schitterende regenboog. Toch het aanbod maar niet aangenomen en doorgevaren naar Nevis (elk mijltje bij daglicht en met gunstige wind moet je pakken, toch!) en na 70 mijl ontving Nevis ons met illustere buren: de Stars & Stripes waarin Dennis Conner indertijd zegevierde, en North Ward; beide America's Cuppers uit 1980 ofzoiets. Ook buiig weer maar misschien levert de combinatie juist mooie plaatjes op. Die saaie rood/geel/zonnige zonsondergangen met groene flits hebben we intussen toch wel gezien?!
PJWM
 

This e-mail service was powered by www.flexwindow.com Terug naar boven
Naar de index Log/Reisverhalen