tumblr visitor stats


(Kattebelletjes van boord)

Hoofdredactie...Miep van het Hollandse Reestdal

Onze Scheepsberichten zijn kattebelletjes van boord, waarmee we jullie op de hoogte houden van onze meest recente bewegingen en belevenissen. Deze berichten zijn e-mails die we via de HF-radio verzenden naar onze website en ze worden direct hiernaast geplaatst. Het meest recente bericht bovenaan.

De server die dit regelt staat in Meppel (NL) en wordt beheerd door niemand minder dan onze scheepskat Rita - die sinds haar verhuizing net als de Witte Raaf luistert naar de naam Miep.

Zondag 18 maart 2012
"The Big Leap". Zo noemen de Amerikanen de oversteek van Trinidad naar Grenada. Deels omdat de afstand groter is dan de gemiddelde afstanden hier tussen twee eilanden (80 mijl i.p.v. 50), maar voornamelijk omdat het een klotetocht is. Je moet altijd door een gordel van buien waar eerst wind uitkomt en dan regen (en dan geen wind, ook heel vervelend), de Guyana Current raast er met 3 knopen doorheen richting west waardoor je in elk geval gedurende 3 tot 4 uur 30 tot 40 graden wordt verzet. En dat met een wind die meestal noordoost is, en de richting naar Grenada pal noord.
Al deze elementen in aanmerking genomen hadden we een relatief prettige tocht. Natuurlijk hier en daar vreselijk gehobbeld op hinderlijke stroomdeining, en natuurlijk op het eind toch gepakt door de stroom - maar gelukkig draaide de wind in gunstige richting en konden we St.George nog bezeilen. De laatste 5 mijl in de luwte van het eiland moeten motoren en om 2300 uur zat het anker erin en zaten wij aan een wijntje en macaroni met ham en kaas.
P's enkel heeft 2 weken de gelegenheid gehad te genezen en we hadden geen dag eerder kunnen vertrekken want deze tocht (rif erin, rif eruit, rif erin, enz, en dat op een hobbelend dek, onder helling scheef belasten, druk erop om niet te vallen...) is een zware belasting. Wisten we vantevoren en het bleek ook nu weer realiteit.
De watersportvereniging is hier reuze gezellig dus vanmiddag gaan we naar het clubhuis voor een G&T en een hapje eten. En morgen... is onze trouwdag. Dertig jaar in het huwelijksbootje! Maandag is niet zo'n dag om uit eten te gaan maar dat is hier helemaal geen probleem want St.George heeft een fantastische vismarkt waar je een kilo verse tonijn koopt voor nog geen 5 euro. Met ons hoeven jullie geen medelijden te hebben.
PJWM


dinsdag 5 maart 2012
Tja daar liggen we dan in Chaguaramas. P heeft nu 4 volle dagen met enkelbandenblessure doorgebracht in de hangmat met been omhoog, en de zwelling formaat tennisbal is langzaam geslonken tot een dikke pijnlijke olifantspoot en de voet is van blauw naar paars en nu geel verkleurd. Maar erop staan ho maar, laat staan lopen. De enkelbrace biedt wel enige steun, maar geeft ook veel druk en kan nog niet continu worden gedragen. Die enkel geneest maar tergend langzaam, ondanks dat P zich voor het eerst in haar leven werkelijk koest houdt en JW alle loopwerk doet: ontbijt serveren, boek aangeven, +1-bril, sapje, zakdoek, lunch, water, telefoon, thee, koekjes, nieuw boek, rumcola, pinda's, +2-bril, diner, enz. En tussendoor moest hij ook nog de bijboot plakken (de geplakte lekken waren weer gaan lekken want pvc-lijm houdt het in de tropen uiteindelijk niet, ook niet op een pvc-bootje) en dat was ook niet in 1 sessie succesvol.
Bovendien kunnen we de koelkast niet laten draaien want 1 van de accu's blijkt toch te zijn overleden. De electricity workshop gebeld maar geen gehoor, dus JW ernaartoe met de geplakte bijboot; secretaresse aangetroffen (kon de telefoon niet opnemen omdat ze aan haar desk zat te slapen) en de zaak bleek gesloten wegens begrafenis moeder van 1 van de eigenaren en de andere eigenaar zat in Dubai. Dus doen we het nu met ijsblokjes (nu weer bereikbaar omdat de bijboot het weer doet) en hopen gauw een nieuwe zwarte stroomdoos te hebben.
Baai! PJWM

Vrijdag 2 maart 2012
Denk je dat alles meezit... de wind (voorspeld) in de goede hoek, doodtij (dus iets minder heftige dwarsstroom)... gisteren om 2 uur uitgecheckt bij Immigrations & Customs zonder dat ze erg lastig deden... en toen begon het te regenen. En nog meer regen. We waren uitgenodigd door Peter voor een afscheidsetentje bij hem thuis, hij is ingetrokken bij zijn vriendin die op het eiland Gaspard woont aan een priv
é idyllische baai en lagen pontificaal aan zijn privé mooring... en toen begon het nog veel harder te regenen en vooral waaien. Uit het zuiden, en die baai ligt pal zuid. Bovendien is ie smal, diep en de bodem loopt steil op dus zeilers onder jullie kunnen zich voorstellen wat een swell er naar binnen liep. Miep lag te steigeren en bokken als een dolle hengst en het was een wonder dat we nog zonder kleerscheuren aan boord konden klauteren en vluchten naar de grote baai van Chaguaramas.
De kleerscheuren kwamen de volgende morgen toen we zouden vertrekken want toen verstuikte P haar enkel. Zwelling formaat tennisbal dus dan weet je het wel, zeker P gezien eerdere ervaringen. Meteen een koude natte lap eromheen en met been omhoog in de hangmat, ibuprofen en symphytum en na een paar uur kon P een enkelbrace aan (aan boord gezien eerdere enkelbandblessures). De bijboot lag natuurlijk al aan dek en nu moest JW hem in z'n eentje lanceren, motor erop enz, en naar Immigrations & Customs om weer in te klaren. Ze bleken heel behulpzaam en we kregen een re-clearance zonder veel papierwerk.
Nu een paar dagen absolute rust houden (moeilijk voor zo'n spring-in-'t-veld) en dan kunnen we misschien tegen dinsdag de sprong wagen?
PJWM

maandag 27 februari 2012
Miep drijft weer! De navelstreng met het internet verbroken maar de powercable vrijwel direct weer ingeplugd wand we liggen langszij het eiland van tonijnvissende schepen van onze Zweedse vriend Peter, onze voormalige overbuurman in Suriname.
Morgen gaat JW met een van Peter geleende boormachine (en dankzij de stroomkabel naar zijn schepen) roestvaststalen luchthappers op het kajuitdak monteren ter vervanging van onze inmiddels half door UV-straling vergane witte kunststof Plastimo-dingetjes. We hebben ze al een jaar aan boord, vorig jaar "opgedaan" toen de boot naast ons werd ontmanteld wegens wanbetaling en toen waren de mannen van de werf zo aardig om die dingen naar ons toe te gooien voor 10 euro. Het zal er wel stoer uitzien en ze zijn zeker steviger; bovendien vinden Amerikanen (toch potenti
ële kopers) deze dingen prachtig.
De wind is nog steeds verkeerd voor ons om te vertrekken maar we hebben goede hoop dat het aan het eind van de week iets beter wordt. En intussen vermaken we ons wel.
PJWM

Vrijdag 24 februari
Het carnaval overleefd en gisteren moest iedereen op Trinidad daar nog van bijkomen: veel winkels dicht en over het algemeen klaagt iedereen over een aanval van "the flue", waarschijnlijk doordat ze hun kelen schor hebben geschreeuwd. De reguliere autoverhuurder in Chaguaramas was ook gesloten en volgens het hoofdkantoor was het niet bekend wanneer het filiaal weer bemand zou zijn... Maar gelukkig heeft een van de permanente yachties op onze werf een paar auto's in de verhuur, wel zo makkelijk eigenlijk en ook veel betere wagens dan van de "echte" car rental. Dus héél véél boodschappen gedaan en ook de aandrijfunit van de stuurautomaat opgehaald (die had een dag vertraging opgelopen bij de douane, goh wat een verrassing). En heel zuinig hebben we 90 liter diesel in jerrycans getankt aan de pomp en in de boot overgeheveld. De nationale prijs per liter is namelijk € 0,20 (ja daar worden jullie jaloers van!!), terwijl bij de pomp aan het water de internationale prijs geldt van bijna 1 euro. Op zo'n manier heb je de autohuur er natuurlijk wel meteen uit.
De boot is gepoetst, het onderwaterschip voorzien van antifouling en
JW is erin geslaagd het kompas te repareren! Het kunststof expansievat vertoonde enkele scheurtjes als gevolg van ouderdom en warmte. In Suriname hadden we een paar tubes Polymax van Bison gekocht (hier niet te koop) en dat lijkt vooralsnog een beter product dan Sikaflex. (Wisten jullie dat Sikaflex in tropische hitte OPLOST in zeewater?!) JW heeft met zijn nieuwe tubes het voorluik ook al lekvrij gemaakt en we hebben goede hoop op de oplossing van enkele andere kleine maar zeer hinderlijke lekkages die ons al jarenlang achtervolgen. In elk geval is het kompas dankzij de Polymax weer gevuld (er gingen wel 4 flessen kompasvloeistof in!), zonder luchtbel en het lijkt niet te lekken.
Maandag te water? Maar waarschijnlijk zeilen we nog niet zo gauw naar Grenada want ze geven voor de komende week een boel wind op: >25 kts op een aandewindse koers, nee dankuwel.
PJWM


Vrijdag 17 februari
De dag begon alweer goed want de vlucht van Surinam Airways uit Cura
çao, die onze tas gisteravond moest terugbrengen, was niet gearriveerd. Plus de mededeling dat Surinam Airways beslist nooit verloren tassen bezorgt... Echter een vriendelijk doch dringend telefoontje van P met het kantoor van Surinam Airways op Trinidad had tot gevolg dat we al snel bericht kregen dat de tas 1. was gearriveerd en 2. vanavond aan boord wordt bezorgd. De dag begon er al beter uit te zien.
Ook kregen we bericht van de Raymarine-dealer dat de aandrijfunit voor onze stuurautomaat a.s. donderdag kan worden geleverd... stap 2 in de goede richting.
Vervolgens toog P met de bus op weg om de bestelling van de aandrijfunit te plaatsen (moet persoonlijk ivm papierwerk voor de douane), geld tappen, kaartjes regelen voor de Parade Of Bands a.s. dinsdag (Carnaval in Port-of-Spain) en de airdeck van de bijboot te laten plakken. En alles met succes.
Maar het hoogtepunt van de dag was wel dat dankzij de hulp Peter (P's vroegere buurjongen en eigenaar van een heel knappe scheepskat) onze internetproblemen konden worden opgelost - onze Surinaamse provider had een verkeerde instelling gemaakt, grrrrr, en vind dat maar. Het werd gevonden en opgelost.
JW was intussen bezig geweest met allerhande klusjes aan boord, vooral in de sfeer van dingen lekvrij maken. Maar nu leest hij een boek, dus het is hier niet alleen maar stressen.
PJWM

Donderdag 16 februari 2012
Vanmorgen in alle vroegte aangekomen op de boot, na wat turbulenties... inderdaad hobbelige vlucht maar nu bedoelen we het vooral letterlijk. P had nog speciaal gebeld met Surinam Airways om te vragen hoe laat we uiterlijk konden inchecken... 03.15 uur mevrouw. Maar toen we daar op de bestelde tijd aankwamen was er NIEMAND. Bleek dat ze om 0315 BEGINNEN met inchecken (zoals we al dachten maar wat desgevraagd door de SLM werd ontkend) en dat we rustig nog anderhalf uur hadden kunnen slapen.
Toen we opstegen bedacht P opeens dat de bootsleutels nog thuis lagen! Gelukkig hadden we een sleutel achtergelaten op de werf; alleen zouden we volgens planning op de werf arriveren als het kantoor nog dicht was. Daar stak de SLM echter een stokje voor want: tas kwijt. Is nu op Curaçao en komt misschien vanavond terug. En wordt zeeeeeeker niet bezorgd. Dus morgen waarschijnlijk een auto huren en 2x anderhalf uur in de file naar het vliegveld en terug. Kunnen we onderweg nog aanleggen bij de bijbotenplakmeneer want dat ding heeft een lek in de opblaasbare "harde" bodem en P is er vorig jaar na vele lijmpogingen helemaal wanhopig van geworden. O ja en internet doet het hier op de werf ook (tijdelijk?) niet.
We gaan nu maar een rumcola drinken. Moesten we wel voor naar de winkel (met de bus) want de rum zit natuurlijk in de verloren tas...
O ja en de stuurautomaat is helemaal kapot want iemand is zwaar aan het roer gaan hangen ofzoiets en nu is de aandrijfunit in stukken gebroken!
En toen JW zich tijdens de borrel afvroeg hoe het met het kompas was (dat had vorig jaar een luchtbel en de vloeistof was groenig) was het probleem meteen geheel opgelost want alle vloeistof is verdwenen.
En Carnaval komt eraan, hetgeen betekent dat heel Trinidad daaaagenlang plat ligt...
Baaaaaaaaiiii!!!!! PJW


Vrijdag 10 februari 2012
Hoewel de service van Flexwindow is opgeheven, doen onze Scheepsberichten het nog steeds! De service wordt voortgezet door Zoom Multi Media, een zoals de naam al zegt multimediabedrijf dat alles kan en waar alles kan... tot en met een heel bijzonder beheer van hun ftp-server want die is in de vertrouwde klauwen van (voorheen) onze poes Rita - die nu net als de Witte Raaf luistert naar de naam Miep.
Donderdag 16 februari vliegen we in alle vroegte naar Trinidad en hopen de grote Miep daar in redelijke staat aan te treffen. Eerst een beetje klussen en dan werpen we ons vol in het carnaval want dat wordt op Trinidad groots gevierd. Zoiets als in Rio... We houden jullie op de hoogte.
PJW

This e-mail service is powered by www.zoommultimedia.nl Terug naar boven